Batega - Txarango

Batega el mar amb cada ona que ve i va

La ressaca esborra el camí aventurer de cada ona que ja no hi és

Batega el cel amb tempesta permanent, ja ho veus

I trontollen les estrelles tenen por de capbussar-se en la foscor

I recordo quan, mirant estrelles al port, pensàvem que podia ser

Que algú a l’altre costat del món les estigués mirant també

Batega el circ en cada somriure petit

S’encén la màgia i crema el desig, s’estén el somni a l’infinit

Batega el cor quan s’emplena d’il·lusió i no dorm

Avui és demà i l’ahir sempre se’n va però encara sento la teva mà

I recordo quan, mirant estrelles al port, pensàvem que podia ser

Que algú a l’altre costat del món les estigués mirant també

Com un mirall i el seu reflex…

Imagina que gira el món sencer

I a la ciutat dels adormits la son fuig per sempre, ve i va

Una veu rebel que amb la guitarra farem lliure per sempre

Roba estesa i arrels

Una cançó ressona a Barcelona encara i per sempre, ve i va

Quan es fa de dia a la ciutat dels adormits

Tothom persegueix les hores

Mai no s’adormen els despertadors

Mai no es desperten les persones

I en algun racó d’aquest desastre

El matí és un sastre que amb el sol i la persiana

Embasta un vestit de llum sobre el teu cos

Tu i jo seguirem dormint

I allargarem el somni de la nit

Com un borratxo que balla mentre desmunten l’orquestra

Que a fora s’ensorri el món, que caiguin mil tempestes

Desfarem amb els peus, a poc a poc, les onades de la pressa

Que s’ensorri el món

Imagina que gira el món sencer

I a la ciutat dels adormits la son fuig per sempre, ve i va

Una veu rebel que amb la guitarra farem lliure per sempre

Roba estesa i arrels

Una cançó ressona a Barcelona encara i per sempre, ve i va

Het verslaat de zee met elke golf die komt en gaat

De kater wist het avontuurlijke pad van elke golf die er niet meer is

Versla de lucht met permanente storm, zie je

En duizelingwekkende sterren zijn bang om in de duisternis te duiken

En ik herinner me dat we, starend naar de haven, dachten dat het misschien zo was...

Iemand aan de andere kant van de wereld houdt ze ook in de gaten

Hij verslaat het circus in elke kleine glimlach

De magie ontbrandt en het verlangen brandt, de droom breidt zich uit tot in het oneindige

Haar hart klopt als ze opgewonden is en niet slaapt

Vandaag is morgen en gisteren is altijd voorbij, maar ik voel nog steeds je hand

En ik herinner me dat we, starend naar de haven, dachten dat het misschien zo was...

Iemand aan de andere kant van de wereld houdt ze ook in de gaten

Als een spiegel en zijn weerspiegeling

Stel je voor dat je de hele wereld op zijn kop zet

En in de stad van de slapen ontsnapt de slaap voor altijd, komen en gaan

Een rebelse stem die met de gitaar voor altijd vrij zal zijn

Losse kleding en uitgroei

Een lied resoneert nog steeds en voor altijd in Barcelona, ​​komen en gaan

Als het daglicht is in de stad van de slapende

Iedereen jaagt de uren na

Wekkers vallen nooit in slaap

Mensen worden nooit wakker

En in een hoek van deze ramp

De ochtend is een kleermaker die met de zon en de blinden

Trek een licht pak aan op je lichaam

Jij en ik zullen blijven slapen

En we zullen de slaap van de nacht verlengen

Als een dronkaard die danst terwijl ze het orkest ontmantelen

Laat de wereld buiten instorten, laat duizend stormen vallen

We zullen met onze voeten, beetje bij beetje, de golven van haast ongedaan maken

Laat de wereld instorten

Stel je voor dat je de hele wereld op zijn kop zet

En in de stad van de slapen ontsnapt de slaap voor altijd, komen en gaan

Een rebelse stem die met de gitaar voor altijd vrij zal zijn

Losse kleding en uitgroei

Een lied resoneert nog steeds en voor altijd in Barcelona, ​​komen en gaan