Rose Quartz Tomb - Time

Oh my god the walls are closing in, I’m close to sin, where you been?

Deep breaths count to 10, anxiety wins, paper bag I’m blowing in

Mind is a prison, the warden grins, in my back the sword is in

My key is the pen, I need a friend, one that doesn’t betray me again

Blood on my chin, sharks in the water, I can see their fins

Where to begin?

Ouroboros, start is the end, enter the void we’re in

Swimming for survival in amidst of all the libel and rivals

Waiting on a revelation, 4 jockeys from the bible’s arrival

Tripping watching the sky fall, I finally opened my 3rd eyeball

Staring in the eyes of a child I know my DNA is tribal

Watching the environment collapse I feel I stabbed you in the back

You grab my finger and laugh, I guess life is as simple as that

Now days giving food to your family is a revolutionary act

Community over competition is where the solution is at

They got their boots and their packed, coming for the truth with an ax

They don’t need proof or facts, they won’t leave with a root intact

I won’t be a host to your pain I won’t cry if your relapse

I see ghosts in the rain when will these lies collapse?

Society put a mask on you, you better rip it off

Before the glue starts to harden and you forget who you are

I see dead leaves falling like letters addressed to the ground

Caressing the graves in the cemetery without making a sound

Dear ghost I hope you read the leaves and whisper the wisdom in my ear

Cause in this city I lost track of nature trapped in this system of fear

I’m just a parasite polluting and pillaging my paradise

Playing craps with death with a loaded pair of dice

I’m writing to myself as much as I am to you

Cuz only when I’m drunk off this ink is when I can tell you the truth

I held your hand by the willow tree it was hard to let go

You screamed falsetto you were grabbed by the strings of Geppetto

Every star is a silver bullet giving light to our werewolf hearts

We both don’t have the answers but this conversation is a start

Under a tuxedo moon I watch the city blink and bloom

It looks like a citrine carpet from this rose quartz tomb

I walk down from the mesa in the periwinkle light

Donating blood to mosquitoes waiting for that mountain lion to bite

This town used to be host to fascists, the klan in the 20s

Now they all run corporations and killed democracy with money

Plexiglass faces, amidst racists, my soul I misplaced it

Billion pounds of food cooked but not tasted, just wasted

Saw an American bag blowing in the wind I didn’t think it was beautiful

Just thought about more waste and pollution as usual

I can smell the rusting shells of refineries listen to the iron sing

Empty paychecks is what the miner brings, black lung now the miner can’t sing

These syllables kill fascists, 187 on the cop in my mind

Seek and you’ll find a dead planet you’re on now you can’t rewind

We gave the earth a fever, she’s gonna kill us with her weather

I’m sorry for talking about depressing shit but it makes me feel better

I don’t wanna be cynical, I wanna be sincere

I’m tired of irony, I’m looking for happiness in the mirror

He said Chris I’m too aware to be addicted

That’s what he said before the last shot hit him

There’s a difference between life and living

There’s a difference between being nice and giving

I’m not trying to save the world, you’re not the one to blame

I’m just trying to keep my soul maybe it’s one in the same

Oh mijn god, de muren komen dichterbij, ik ben dicht bij de zonde, waar was je?

Diep ademhalen telt tot 10, angst wint, papieren zak waar ik in blaas

De geest is een gevangenis, grijnst de bewaker, in mijn rug zit het zwaard

Mijn sleutel is de pen, ik heb een vriend nodig, een die me niet meer verraadt

Bloed op mijn kin, haaien in het water, ik kan hun vinnen zien

Waar te beginnen?

Ouroboros, begin is het einde, betreed de leegte waarin we ons bevinden

Zwemmen om te overleven te midden van alle smaad en rivalen

Wachten op een openbaring, 4 jockeys vanaf de komst van de bijbel

Struikelend terwijl ik de lucht zag vallen, opende ik eindelijk mijn 3e oogbol

Starend in de ogen van een kind weet ik dat mijn DNA tribal is

Als ik de omgeving zie instorten, heb ik het gevoel dat ik je in de rug heb gestoken

Je grijpt mijn vinger en lacht, ik denk dat het leven zo simpel is als dat

Tegenwoordig is het geven van eten aan je gezin een revolutionaire daad

Gemeenschap boven concurrentie is waar de oplossing ligt

Ze pakten hun laarzen en hun koffers, kwamen voor de waarheid met een bijl

Ze hebben geen bewijs of feiten nodig, ze gaan niet weg met een intacte wortel

Ik zal geen gastheer zijn voor je pijn Ik zal niet huilen als je terugval

Ik zie geesten in de regen, wanneer zullen deze leugens instorten?

De maatschappij zet je een masker op, je kunt het maar beter afzetten

Voordat de lijm begint uit te harden en je vergeet wie je bent

Ik zie dode bladeren vallen als brieven aan de grond geadresseerd

De graven op de begraafplaats strelen zonder geluid te maken

Beste geest, ik hoop dat je de bladeren leest en de wijsheid in mijn oor fluistert

Omdat ik in deze stad de natuur uit het oog verloor, gevangen in dit systeem van angst

Ik ben gewoon een parasiet die mijn paradijs vervuilt en plundert

Craps spelen met de dood met een geladen paar dobbelstenen

Ik schrijf net zoveel naar mezelf als naar jou

Want alleen als ik dronken ben van deze inkt, kan ik je de waarheid vertellen

Ik hield je hand vast bij de wilg, het was moeilijk om los te laten

Je schreeuwde falset, je werd gegrepen door de snaren van Geppetto

Elke ster is een zilveren kogel die licht geeft aan onze weerwolfharten

We hebben allebei de antwoorden niet, maar dit gesprek is een begin

Onder een smokingmaan zie ik de stad knipperen en bloeien

Het lijkt op een citrien tapijt uit dit rozenkwartsgraf

Ik loop van de mesa af in het maagdenpalmlicht

Bloed doneren aan muggen die wachten tot die bergleeuw bijt

Deze stad was vroeger gastheer voor fascisten, de klan in de jaren 20

Nu runnen ze allemaal bedrijven en vermoorden ze de democratie met geld

Plexiglas gezichten, temidden van racisten, mijn ziel, ik heb het misplaatst

Miljard pond voedsel gekookt maar niet geproefd, gewoon verspild

Ik zag een Amerikaanse tas in de wind waaien. Ik vond hem niet mooi

Dacht gewoon aan meer afval en vervuiling zoals gewoonlijk

Ik ruik de roestende schelpen van raffinaderijen luister naar de ijzeren zang

Lege loonstrookjes is wat de mijnwerker brengt, zwarte long nu kan de mijnwerker niet zingen

Deze lettergrepen doden fascisten, 187 op de agent in mijn gedachten

Zoek en je zult een dode planeet vinden waar je nu op staat, je kunt niet terugspoelen

We hebben de aarde koorts gegeven, ze gaat ons vermoorden met haar weer

Het spijt me dat ik het over deprimerende dingen heb, maar ik voel me er beter door

Ik wil niet cynisch zijn, ik wil oprecht zijn

Ik ben de ironie zat, ik zoek geluk in de spiegel

Hij zei Chris dat ik te bewust ben om verslaafd te zijn

Dat zei hij voordat het laatste schot hem trof

Er is een verschil tussen leven en leven

Er is een verschil tussen aardig zijn en geven

Ik probeer de wereld niet te redden, jij bent niet de schuldige

Ik probeer gewoon mijn ziel te behouden, misschien is het één in hetzelfde