Brilliant Resilience - The Flatliners

I never meant to bring this up

But how could I be unbothered by the wait outside?

Wake up, my love, wake up

You’re falling asleep, holding tight to names and numbers

You dial in, but you can’t remember

From treading water to drowning in zeros

I never guessed our time would be for letting go

So spare me the pain and war stories

I’ve spent days on end staring at the ceiling

And old bones will break

I smell the beginning of the end

So dig that knife on in, knife on in

Do you remember secrets that we told each other?

We swore to never grow old;

oh, watch me shake now

Remember the accident?

Remember what you said to make my head explode?

So spare me the pain and war stories

I’ve spent days on end staring at the ceiling

And old bones will break

I smell the beginning of the end

So dig that knife on in, knife on in

So dig that knife on in, yeah!

Oh, freeze when life stops distracting you

And breathe when moments are no excuse

No excuse

Leave when time only salts your wounds

And grieve the death of your vibrant youth

Stomp out your truth

Het was nooit mijn bedoeling om dit ter sprake te brengen

Maar hoe kon ik me niet storen aan het wachten buiten?

Word wakker, mijn liefde, word wakker

Je valt in slaap en houdt je vast aan namen en nummers

Je belt in, maar je weet het niet meer

Van watertrappelen tot verdrinken in nullen

Ik had nooit gedacht dat onze tijd zou zijn om los te laten

Dus bespaar me de pijn en oorlogsverhalen

Ik heb dagenlang naar het plafond zitten staren

En oude botten zullen breken

Ik ruik het begin van het einde

Dus graaf dat mes erin, mes erin

Herinner je je geheimen die we elkaar vertelden?

We hebben gezworen nooit oud te worden;

oh, kijk hoe ik nu schud

Herinner je je het ongeluk nog?

Weet je nog wat je zei om mijn hoofd te laten ontploffen?

Dus bespaar me de pijn en oorlogsverhalen

Ik heb dagenlang naar het plafond zitten staren

En oude botten zullen breken

Ik ruik het begin van het einde

Dus graaf dat mes erin, mes erin

Dus graaf dat mes erin, ja!

Oh, bevries als het leven je niet meer afleidt

En adem wanneer momenten geen excuus zijn

Geen excuus

Vertrek wanneer de tijd je wonden alleen maar zout maakt

En treur om de dood van je levendige jeugd

Stomp je waarheid eruit