Ether - The End At The Beginning

Dispersed like dust in the wind

Presences floating around the singularity

No future, no past

Lying immutable where everything unravels

Lighter, thinner, weaker

Particles dissipate lighting the rifts of time

Erasing everything I’ve hoped

Clouding, I feel eclipsed by the curtains of darkness

Erasing everything I’ve drawn

A systematic chaos that breaks the order always known

I hear the sound of your voice becoming an cho

Whispering my name for the vry last time

I feel unable to perceive your presence again

I cannot leave the ether

See my fragments falling from my castle of glass

A shapeless rest of me

I feel you trying to ignore the distance calling me back

But I cannot leave the ether

When I’m gone, so will all of my memories

It feels like all I know of us is dispersed in tears of grief

Our love doesn’t come to an end

'Cause it will go through time and space and fill up the distances

Suspended between the strings of time

I’m rolling back the curtain of this world I left behind

Floating

It tears apart my last trace of consciousness

Whole with the ether

One with the ether

See my fragments falling from my castle of glass

A shapeless rest of me

I feel you trying to ignore the distance calling me back

But I cannot leave the ether

You must think you’ll live with no regrets

I’ve made my own mistakes

And I know you always gave the best of you to heal my pain

Our love will last forever where the sky meets the water

Only look for me in your memories

'Cause I’m one with the ether

Verspreid als stof in de wind

Aanwezigheden die rond de singulariteit zweven

Geen toekomst, geen verleden

Onveranderlijk liggen waar alles ontrafelt

Lichter, dunner, zwakker

Deeltjes verdwijnen en verlichten de kloven van de tijd

Alles wissen waar ik op had gehoopt

Bewolking, ik voel me overschaduwd door de gordijnen van de duisternis

Alles wissen wat ik heb getekend

Een systematische chaos die de altijd bekende orde doorbreekt

Ik hoor het geluid van je stem die een cho wordt

Mijn naam fluisteren voor de laatste keer

Ik voel me niet meer in staat om je aanwezigheid waar te nemen

Ik kan de ether niet verlaten

Zie hoe mijn fragmenten uit mijn glazen kasteel vallen

Een vormloze rest van mij

Ik heb het gevoel dat je probeert de afstand te negeren die me terugbelt

Maar ik kan de ether niet verlaten

Als ik weg ben, zijn al mijn herinneringen dat ook

Het voelt alsof alles wat ik van ons weet, is verspreid in tranen van verdriet

Aan onze liefde komt geen einde

Omdat het door tijd en ruimte gaat en de afstanden opvult

Opgehangen tussen de snaren van de tijd

Ik rol het gordijn terug van deze wereld die ik achterliet

Drijvend

Het verscheurt mijn laatste spoor van bewustzijn

Heel met de ether

Een met de ether

Zie hoe mijn fragmenten uit mijn glazen kasteel vallen

Een vormloze rest van mij

Ik heb het gevoel dat je probeert de afstand te negeren die me terugbelt

Maar ik kan de ether niet verlaten

Je moet denken dat je zonder spijt zult leven

Ik heb mijn eigen fouten gemaakt

En ik weet dat je altijd het beste van je hebt gegeven om mijn pijn te genezen

Onze liefde zal eeuwig duren waar de lucht het water ontmoet

Zoek me alleen in je herinneringen

Omdat ik één ben met de ether