Aura - The Church

we all came back from the war

i wish somebody would tell me the score

we raked old Poseidon over the coals

shook his shells, shaved his shoals

where can a soldier fix himself a drink

forget the noise, forget the stink

and the opium is running pretty low

'cause when the pain comes backi don’t want to know

across yonder ocean the natives are fierce

their ears are filled, their teeth are pierced

but it’s not their spears that spill your breath

they kill their enemies by loving them to death

we were on some battlefield

i felt something soft go through my shield

i felt something warm enter my guts

i was bleeding bad, but there were no cuts

they captured three of us took us back to their village

after a long time i could decipher their language

they worshipped Baal, they worshipped the sun

they worshipped the son of the evil one

they were more than voracious

they sucked our ambition

they let me go on one condition

that was when i came back to my native shore

i tell you they don’t want to play with us anymore

but a part of me will never be free

and the part that’s free will never be me but a thing of love and beauty is in my head

a message from our enemiesand here’s what they said:

they said that love equals hate

and death equals fate

and enemy always equals an adorer

but priest equals aura

and life equals time

and time equals space

and space equals sublime

and human equals race

and woman equals man

and pot equals pan

the fauna ought to equal the flora

but priest equals aura

and beginning equals the end

the end always equals the start

but straight equals bent

the mind sometimes equals the heart

and you equals me the land equals the sea

richer equals poorer

and priest equals aura

we kwamen allemaal terug uit de oorlog

ik wou dat iemand me de score zou vertellen

we hebben oude Poseidon over de kolen geharkt

schudde zijn schelpen, schoor zijn scholen

waar kan een soldaat een drankje voor zichzelf maken?

vergeet het geluid, vergeet de stank

en de opium is bijna op

want als de pijn terugkomt, wil ik het niet weten

aan de overkant van de oceaan zijn de inboorlingen woest

hun oren zijn gevuld, hun tanden zijn doorboord

maar het zijn niet hun speren die je adem verspillen

ze doden hun vijanden door van ze te houden tot de dood

we waren op een slagveld

ik voelde iets zachts door mijn schild gaan

ik voelde iets warms in mijn buik komen

ik bloedde hevig, maar er waren geen snijwonden

ze namen ons drieën gevangen en brachten ons terug naar hun dorp

na een lange tijd kon ik hun taal ontcijferen

ze aanbaden Baäl, ze aanbaden de zon

ze aanbaden de zoon van de boze

ze waren meer dan vraatzuchtig

ze hebben onze ambitie gezogen

ze lieten me gaan op één voorwaarde

dat was toen ik terugkwam naar mijn geboorteland

ik zeg je dat ze niet meer met ons willen spelen

maar een deel van mij zal nooit vrij zijn

en het deel dat gratis is, zal ik nooit zijn, maar er zit iets van liefde en schoonheid in mijn hoofd

een bericht van onze vijanden en dit is wat ze zeiden:

ze zeiden dat liefde gelijk staat aan haat

en de dood is gelijk aan het lot

en vijand is altijd gelijk aan een aanbidder

maar priester is gelijk aan aura

en het leven is gelijk aan tijd

en tijd is gelijk aan ruimte

en ruimte is gelijk aan subliem

en de mens is gelijk aan ras

en vrouw is gelijk aan man

en pot is pan

de fauna moet gelijk zijn aan de flora

maar priester is gelijk aan aura

en begin is gelijk aan het einde

het einde is altijd gelijk aan het begin

maar recht is gelijk aan gebogen

de geest is soms gelijk aan het hart

en jij is gelijk aan mij, het land is gelijk aan de zee

rijker is armer

en priester is gelijk aan aura