Madmen - The Briggs

So farewell to the king,

Farewell to the throne.

These are the strangest times I’ve ever known.

He claims his resignation as power of choice,

I can hear the death in his voice.

So down the rabbit hole we sink into this dream,

Is there nothing in this world that is as it seems.

With a looking glass that only can reflect the past,

This image of freedom will never last.

Come all you mad men

Join in the sound, 'til they put us underground.

Buried deep, buried deep

Where the dead men sleep.

With bellows and screams, we’ll all sing

So loud we drown them out.

Left in the hands of the cruelty of fate,

On a chess board that’s never known checkmate.

Annihilation’s knocking at my front door,

The scales had to make sure to even the score.

A detailed dissertation of what kills and destroys,

How much of what we say just turns to white noise?

Regardless I’ll declare all remarks and jeers,

If only to fall on deaf ears.

Dus afscheid van de koning,

Afscheid van de troon.

Dit zijn de vreemdste tijden die ik ooit heb gekend.

Hij claimt zijn ontslag als keuzevrijheid,

Ik hoor de dood in zijn stem.

Dus in het konijnenhol zinken we weg in deze droom,

Is er niets in deze wereld dat is wat het lijkt.

Met een kijkglas dat alleen het verleden kan weerspiegelen,

Dit beeld van vrijheid zal nooit standhouden.

Kom allemaal gekke mannen

Doe mee met het geluid, totdat ze ons onder de grond stoppen.

Diep begraven, diep begraven

Waar de dode mannen slapen.

Met gebrul en geschreeuw, zullen we allemaal zingen

Zo luid dat we ze overstemden.

In de handen van de wreedheid van het lot,

Op een schaakbord dat nooit schaakmat is geweest.

Vernietiging klopt aan mijn voordeur,

De schalen moesten ervoor zorgen dat de score gelijk was.

Een gedetailleerd proefschrift over wat doodt en vernietigt,

Hoeveel van wat we zeggen verandert in witte ruis?

Hoe dan ook, ik zal alle opmerkingen en spot verklaren,

Al was het maar om in dovemansoren te vallen.