Vorrei - Stadio

Vorrei, come nei versi dei poeti, un diario dei segreti

Ma poi cosa vorrei

Vorrei, ruffiano chi lo dice, vorrei che tu fossi felice

Io no non penso a me

Voglio no, non voglio l’erba

Volevo solamente… noente

Volevo averti ancora qui con me

Vorrei che invece della strada ci fosse la tua pelle

E a casa non tornare piu'

Cosi' togliendoti le scarpe scenderti sul collo

E andare ancora giu'

Il rumore di un cristallo

Ho messo un piede sul tuo cuore

S’e' rotto e' proprio quello che vorrei

Vorrei trovarti qui sopra il marciapiede e senza dignita'

Che mi venissi incontro urlando senza fiato

«Lo sai che io non vivo piu'

Perche' in mezzo al mondo ci sei tu e se son stanca c’entri tu

Ma finalmente eccoti qui, non dire niente anzi di' si dimmi si»

E io fermandomi all’ascella

Potrei dire che sei bella

Anche se poi tu non lo sei

E poi confuso andare piano

Perche' scendendo incontro la tua mano

Lo vedi come sei

Ripiegandoti sui ginocchi

E in silenzio abbassi gli occhi

Per questo e' per questo che vorrei

Che vorrei

Vorrei trovarti qui sopra il marciapiede e senza dignita'

Perche' in mezzo al mondo ci sei tu

E se son stanca c’entri tu

Ma finalmente tu sei qui, non dire niente anzi di' si

Ma finalmente tu sei qui

Non dire niente anzi di' si

Perche' in mezzo al mondo ci sei tu

Tu, non dire niente anzi di' si

Ik zou graag, zoals in de verzen van dichters, een dagboek van geheimen willen hebben

Maar wat zou ik dan willen?

Ik wens, pooier wie het zegt, ik wou dat je gelukkig was

Ik denk niet aan mij

Ik wil nee, ik wil geen wiet

Ik wilde gewoon ... nee

Ik wilde je nog steeds hier bij me hebben

Ik wou dat er jouw huid was in plaats van de weg

En ga niet meer naar huis

Dus door je schoenen uit te doen, ga je op je nek zitten

En weer naar beneden gaan

Het geluid van een kristal

Ik zet een voet op je hart

Het brak en dat is precies wat ik wil

Ik zou je hier graag boven de stoep en zonder waardigheid willen vinden

Dat je naar me toe kwam schreeuwend buiten adem

"Je weet dat ik niet meer leef"

Want je zit midden op de wereld en als ik moe ben, ben jij er

Maar eindelijk hier ben je, zeg niets maar zeg 'ja, vertel me ja'

En ik stop bij de oksel

Ik zou kunnen zeggen dat je mooi bent

Ook als je dat niet bent

En dan verward om langzaam te gaan

Want naar beneden gaan om je hand te ontmoeten

Je ziet het zoals je bent

Achterover leunen op je knieën

En in stilte sla je je ogen neer

Dit is waarom ik zou willen

die ik zou willen

Ik zou je hier graag boven de stoep en zonder waardigheid willen vinden

Omdat je in het midden van de wereld bent

En als ik moe ben, ben jij het

Maar eindelijk ben je hier, zeg niets anders dan ja zeggen

Maar eindelijk ben je hier

Zeg niets, zeg gewoon ja

Omdat je in het midden van de wereld bent

Jij, zeg niets, zeg gewoon ja