Olhos Negros - Simone

Pra que escondera ferida

Não vê que eu sou a saída

Não vê que vida é uma só e eu aqui

Aqui como quem não quer nada

Como quem não sente essa ausencia de ti por aí

O tempo não apague essa chama

Por mais que eu conheça outras camas

Por mais que eu queira ser feliz, mesmo assim

Me lembro da gente no espelho

Num raro balé que o amor inventou

Pra nós dois

Os dois amar

Um poder esquisito

Que nos faz masi bonitos

E que agora insiste em não me abandonar

Viver sem você é o vício

De só representar

Waarom de wond verbergen?

Zie je niet dat ik de uitgang ben?

Zie je niet dat het leven één is en ik hier?

Hier als iemand die niets wil

Zoals iemand die deze afwezigheid van jou niet voelt

De tijd dooft deze vlam niet

Voor zover ik andere bedden ken

Hoe graag ik ook gelukkig wil zijn, toch

Ik herinner me de mensen in de spiegel

In een zeldzaam ballet dat liefde heeft uitgevonden

Voor ons allebei

De twee houden van

Een vreemde kracht

dat maakt ons mooier

En wie staat er nu op mij niet in de steek te laten?

Leven zonder jou is een verslaving

van gewoon vertegenwoordigen