Meu Marfim - Simone

Meu marfim pensou

Pensou

Com o olhar se disse

Eu vou

E foi pro mar sem fim

A fim, assim sem mim

E foi procurar

Aonde estou

Minha jóia me procura

Bem longe de onde estou

Nem vê as havaianas

Ao pé da nossa cama

Nem sente o meu cheiro

No lençol, que diz:

Amor, me chama

Me ama e me jura

Não quero te perder

Mas perde na procura

De um jeito de me ver

Me olha na janela

Me vê dobrar a esquina

E acha que eu não volto

Que amar foi sua ruína

Lhe deixo um bilhete

Mostrando a ironia

Eu sempre estive aqui

Você é que não via

mijn ivoren gedachte

Hij dacht

Met de blik als gezegd

ik zal gaan

En ging naar de eindeloze zee

Op het einde, zoals dit zonder mij

E ging op zoek naar

Waar ben ik

Mijn juweel is op zoek naar mij

Ver van waar ik ben

Je ziet de Havaianas niet eens

Aan het voeteneind van ons bed

Je ruikt mijn geur niet eens

Op het blad, waarop staat:

Liefs, bel me

Hij houdt van me en zweert tegen me

Ik wil je niet verliezen

Maar het verliest in de zoektocht

Op een manier om mij te zien

Kijk naar mij in het raam

Zie mij de hoek omslaan

En je denkt dat ik niet terugkom?

Dat liefhebben was je ondergang

Ik laat een kaartje voor je achter

Ironie tonen

Ik ben hier altijd geweest

je zag het niet