Bodas De Prata - Simone

Você fica deitada de olhos arregalados

Ou andando no escuro de peignoir

Não adiantou nada

Cortar os cabelos e jogar no mar

Não adiantou nada o banho de ervas

Não adiantou nada o nome da outra

No pano vermelho pro anjo das trevas

Ele vai voltar tarde

Cheirando à cerveja

Se atirar de sapatos na cama vazia

E dormir na hora mormurando: «Dora»

Mas você é Maria

Você fica deitada com medo do escuro

Ouvindo bater no ouvido

O coração descompassado

É o tempo, Maria, te comendo feito traça

Je gaat liggen met grote ogen

Of wandelen in het donker van peignoir

het heeft niet geholpen

Knip je haar en speel in de zee

Het bad met kruiden had geen zin

Het hielp niet bij de naam van de ander

In de rode doek voor de engel van de duisternis

hij komt laat terug

naar bier ruiken

Als schoenen op een leeg bed worden weggegooid

En slaap meteen, mompelend: «Dora»

Maar jij bent Maria

Je gaat liggen bang in het donker

Luisteren naar het oor

Het kloppende hart

Het is tijd, Maria, je opeten als een mot