Avante - Siba

Desata o nó das entranhas

Se estica a musculatura

O pulmão força e sustenta

O ar na goela se apura

A língua recebe a carga

Larga depois que tritura

Desfeita a trava dos dentes

A boca escancara e canta

O rosto inteiro estremece

Em vez de sorrir, se espanta

Como um canhão que ribomba

Com ferrugem na garganta

Da mesma forma que o bafo

Precede o ronco da fera

Ou como a noite é parida

Da gravidez da cratera

A voz se esparrama aonde

Que até então não coubera

Os microfones parecem

Longas serpentes mutantes

Que copulam com as máquinas

Que acendem uns botões brilhantes

Ejaculando as descargas

De som nos alto-falantes

A lingua destila a seiva

Dos dentes da cascavel

O que os ouvidos recolhem

São fragmentos do fel

Que espirrou das marretadas

Que destroçaram babel

Um assovio solta um pássaro

Que rasga o espaço e voa

Que parte mas não retorna

Que ilumina quando entoa

Deixa sombra na lembrança

Mas já morreu quando ecoa

Palavras são como almas

Que a luz ampara e anima

Bailando desordenadas

Em baixo, ao lado e em cima

Refletidas nos espelhos

Dos vãos da casa da rima

Imagens são balões presos

Por um cordão que se tora

Porque poesia é presença

De um vulto que não demora

O canto espalha no vento

E o tempo desfaz na hora

Desarrochada a mordaça

Escancarada a masmôrra

Estourado o cativeiro

Balança o pau da gangorra

O carrossel solta as travas

A dama presa está forra

Na descompressão do grito

De liberdade e revolta

Se abriram os portões pesados

Um touro bravo se solta

Quem parte berrando: avante!

Pode cair mas não voltar

Maak de knoop van de ingewanden los

Rekt de spier uit

De long wordt sterker en ondersteunt

De lucht in de keel klaart op

De taal krijgt de lading

Laat vallen na het versnipperen

De tandvergrendeling ongedaan maken

De mond gaat wijd open en zingt

Het hele gezicht trilt

In plaats van te glimlachen, schrikt hij

Als een knallend kanon

Met roest in de keel

Op dezelfde manier als de adem

Gaat vooraf aan het snurken van het wilde beest

Of hoe de nacht wordt geboren

Van de zwangerschap van de krater

De stem verspreidt zich overal

dat was tot dan toe niet zo geweest

De microfoons lijken

lange gemuteerde slangen

Die copuleren met de machines

Dat verlicht een paar heldere toppen

Ejaculatie van de ontladingen

Geluid op de luidsprekers

De tong destilleert het sap

Van de tanden van de ratelslang

Wat de oren oppikken

Het zijn fragmenten van de gal

Dat niesde uit de mokers

die Babel verwoestte

Een fluitje laat een vogel los

Dat scheurt ruimte en vliegt

Dat gaat maar komt niet terug

Dat licht op als je zingt

Laat een schaduw achter in het geheugen

Maar het is al dood als het echoot

Woorden zijn als zielen

Dat het licht ondersteunt en bezielt

wanordelijk dansen

Onder, naast en boven

Weerspiegeld in de spiegels

Van de overspanningen van het huis van rijm

Afbeeldingen zijn opgesloten ballonnen

Door een koord dat draait

Omdat poëzie aanwezigheid is

Van een formaat dat niet lang zal duren

Het gezang verspreidt zich in de wind

En de tijd lost op in de tijd

Heb de knevel losgeschroefd

Zet de kerker wijd open

gevangenschap verbroken

Balanceer de stok op de wip

De carrousel maakt de sloten los

De gevangengenomen dame is vrij

In de schreeuwdecompressie

Van vrijheid en opstand

Als de zware poorten werden geopend

Een boze stier wordt vrijgelaten

Die gillend weggaat: vooruit!

Het kan vallen maar niet terugkomen