Пододеяло - Shot

С ней совершить ошибку — это грубо,

Улыбка и губы с ума сведут.

Она моя подруга, я не выпускаю из виду,

Ей не важна моя прибыль, что как день, уходит на убыль.

Каждое утро доброе, солнце на нас светит,

На мир этот, среди которого мы с ней давно тут бредим.

Каждая ночь спокойная, также она,

Тогда допой мою песню, Луна, пока душа моя пьяна…

От запаха духов — один щёлк.

Был уже в режиме давно тут Off, а я готов идти за ней,

Была бы лишь только видна моя Венера, да воочию,

Не с полотна, не спал, она пришла ко мне той ночью.

Да, бывает и именно так,

Видимо и наши имена — это не просто небесный ведь знак.

Что бы ты хотела?

Я тебе могу помочь сегодня с этим,

А завтра, мы станем вновь свободней, и ты не на работе утром,

На рассвете и я —

Припев:

И я не стану твоим идеалом.

Можешь назвать меня, хоть идиотом!

Но я лягу к тебе под одеяло,

А завтра — ты не пойдешь на работу.

И я не стану твоим идеалом.

Можешь назвать меня, хоть идиотом!

Но я лягу к тебе под одеяло,

А завтра — ты не пойдешь на работу.

С ней совершить ошибку — это глупо;

Её улыбка и губы.

Шибко не ходит в клубы.

Любит дым сигарет, не крепких,

Часто меня поставит в ступор.

Это не моя вина.

Вот и вино.

Давай штопор, подруга!

Давай на брудершафт!

Я меняю ландшафт и беру тебя с собой,

Туда, где мы будем ближе на шаг,

Где мы вроде бы люди.

Но не виден будет шар Земной,

Где не будет нужен тебе шарф зимой;

Где я буду мужем, ты будешь женой.

Весною немного дождём поплачет наш апрель,

А мы так в лето влюблены, рисует акварель

Наши тела, как ты пила вино — это наше кино,

Потом дала… Да ладно, нам приятно.

Мы с тобою за одно.

Сегодня я до не небес тебя поднял —

И естественно: сам стал ещё немного свободней!

А ты спросишь, и что потом?

Отвечу шёпотом:

Когда наступит вечер, я под одеяло к тебе залезу котом!

Припев:

И я не стану твоим идеалом.

Можешь назвать меня, хоть идиотом!

Но я лягу к тебе под одеяло,

А завтра — ты не пойдешь на работу.

И я не стану твоим идеалом.

Можешь назвать меня, хоть идиотом!

Но я лягу к тебе под одеяло,

А завтра — ты не пойдешь на работу.

Een fout met haar maken is onbeleefd,

Een glimlach en lippen zullen je gek maken.

Ze is mijn vriendin, ik verlies ze niet uit het oog

Ze geeft niet om mijn winst, die als een dag afneemt.

Elke ochtend is goed, de zon schijnt op ons,

Naar deze wereld, waaronder we hier al heel lang ijlen.

Elke nacht is rustig, zij ook,

Maak dan mijn lied af, Maan, terwijl mijn ziel dronken is...

Van de geur van parfum - één klik.

Ik was al lang in de Uit-modus en ik ben klaar om haar te volgen,

Kon mijn Venus maar worden gezien, ja, met mijn eigen ogen,

Niet van het doek, niet geslapen, ze kwam die nacht naar me toe.

Ja, zo gebeurt het

Blijkbaar zijn onze namen tenslotte niet alleen een hemels teken.

Wat zou je leuk vinden?

Ik kan je hier vandaag mee helpen,

En morgen zullen we weer vrijer zijn, en je bent niet aan het werk in de ochtend,

Bij zonsopgang en ik -

Refrein:

En ik zal niet jouw ideaal worden.

Je mag me zelfs een idioot noemen!

Maar ik zal tegen je liegen onder de dekens,

En morgen ga je niet naar je werk.

En ik zal niet jouw ideaal worden.

Je mag me zelfs een idioot noemen!

Maar ik zal tegen je liegen onder de dekens,

En morgen ga je niet naar je werk.

Een fout met haar maken is dom;

Haar glimlach en lippen.

Hij gaat niet vaak naar clubs.

Houdt van de rook van sigaretten, niet van sterke,

Vaak zal het me in een roes brengen.

Het is niet mijn schuld.

Hier is de wijn.

Laten we draaien, vriendin!

Kom op broederschap!

Ik verander het landschap en neem je mee,

Waar we een stap dichterbij zullen zijn,

Waar we mensen lijken te zijn.

Maar de aardbol zal niet zichtbaar zijn,

Waar je in de winter geen sjaal nodig hebt;

Waar ik een echtgenoot zal zijn, zal jij een echtgenote zijn.

In de lente zal onze april huilen met een beetje regen,

En we zijn zo verliefd op de zomer, aquarelverf

Onze lichamen, hoe je wijn dronk - dit is onze bioscoop,

Toen gaf ze... Kom op, we zijn tevreden.

Jij en ik zijn voor één.

Vandaag heb ik je naar de hemel gebracht -

En natuurlijk: hij is zelf een stukje vrijer geworden!

En je vraagt, en dan?

Ik zal fluisterend antwoorden:

Als de avond valt, kruip ik onder de dekens naar jou als een kat!

Refrein:

En ik zal niet jouw ideaal worden.

Je mag me zelfs een idioot noemen!

Maar ik zal tegen je liegen onder de dekens,

En morgen ga je niet naar je werk.

En ik zal niet jouw ideaal worden.

Je mag me zelfs een idioot noemen!

Maar ik zal tegen je liegen onder de dekens,

En morgen ga je niet naar je werk.