Love - Seahaven

You had the Love of a creator before I was born.

That ultrasound was of a son to be the light of your world.

October came, you were still alone.

My mother just couldn’t let go, but you understood.

You even handed her the blanket that you made for me in hope,

My little body would be yours to hold.

You know that blanket was the blanket that kept me warm?

I think today it’s still the blanket that continues to keep me warm.

Because I get cold when I think of him.

But my mother’s heart fell back into the hands of a man,

The one who embraced me with Love and no questions asked.

«We're all just children of God."he said.

And I don’t carry his blood but I know enough,

To know that I don’t need science to feel undying love.

My whole life and three brothers makes me a son.

And as for you I know this is the bond we share,

I remain right here while you’re somewhere out there.

But you will always be right here.

The irony is in the fact that you and my old man

Parallel in a theme too hard for me to understand.

You both loved me more than my father ever did.

Love puts forth a hand to hold,

While blood walks out, runs far too cold to love.

Je had de liefde van een schepper voordat ik werd geboren.

Die echo was van een zoon die het licht van jouw wereld zou zijn.

Oktober kwam, je was nog steeds alleen.

Mijn moeder kon het gewoon niet loslaten, maar je begreep het wel.

Je gaf haar zelfs de deken die je voor me had gemaakt in de hoop,

Mijn kleine lichaam zou van jou zijn om vast te houden.

Weet je dat die deken de deken was die me warm hield?

Ik denk dat het vandaag de dag nog steeds de deken is die me warm houdt.

Omdat ik het koud krijg als ik aan hem denk.

Maar mijn moeders hart viel terug in de handen van een man,

Degene die me met liefde omhelsde en geen vragen stelde.

"We zijn allemaal gewoon kinderen van God." zei hij.

En ik draag zijn bloed niet, maar ik weet genoeg,

Om te weten dat ik geen wetenschap nodig heb om eeuwige liefde te voelen.

Mijn hele leven en drie broers maken van mij een zoon.

En wat jou betreft, ik weet dat dit de band is die we delen,

Ik blijf hier terwijl jij ergens daarbuiten bent.

Maar je zult altijd hier zijn.

De ironie zit in het feit dat jij en mijn oude man

Parallel in een thema dat te moeilijk voor mij is om te begrijpen.

Jullie hielden allebei meer van me dan mijn vader ooit heeft gedaan.

Liefde steekt een hand uit om vast te houden,

Terwijl het bloed eruit loopt, loopt het veel te koud om lief te hebben.