Lights - Santos

Limp Bizkit на диске, негромко

Behind blue eyes, холодная водка,

И легкий lights, мы сонные

На других концах города,

Вылетаю из окон, мимо мониторов.

Один глоток, один звонок,

Одна любовь, one love,

И без лишних слов,

Да и так все знаешь ты,

А цветы в руках просто тебе дарил, винил на вы.

Это old school и классика,

И не мало левых движений за тобой,

Знаешь, я просекал, но город как пасека,

А мы как пчелы гоняем в нем

Туда-сюда, туда-сюда.

Порой от суеты охота скрыться,

Но мы вязнем в этом, стараясь смириться,

Измеряя единицами наши лимиты,

От мобильных телефонов тупо зависим.

Нет писем как раньше, меньше переживаний,

Почта стала, просто оплатой коммунальных,

Мы все забыли, как это быть любимыми,

Мы любим Франклина больше, чем Монами.

Потерялось понятие слова «дружба»,

Сейчас все больше нужен ты, когда что-то нужно.

А я скручиваю эту горячую штучку,

Пускаю колечки, нагоняя тучи.

Думаю о том, что будет завтра,

Что ждет наших детей при таких раскладах,

Как сложится все с любимой,

Может американизируемся и станем наигранными.

А может просто жизнь-комета,

Миллион фрагментов от зимы до лета,

Время стирает память, когда кончается лента,

Но думаю не в этом году,

И не из 9 миллиметров.

Пока моя крутится лента.

Город погасит фонари..

Я в дороге…

Черный кофе..

Такси.

Штука.

Пофиг.

Limp Bizkit op de schijf, op de lage

Achter blauwe ogen, koude wodka

En lichte lichten, we zijn slaperig

Aan de andere kant van de stad

Ik vlieg de ramen uit, langs de monitoren.

Eén slok, één telefoontje

Een liefde, een liefde

En zonder meer,

En ja, jij weet alles

En hij gaf je net bloemen in zijn handen, de schuld bij jou.

Het is old school en klassiek

En niet een paar linkse bewegingen voor jou,

Weet je, ik sneed door, maar de stad is als een bijenstal,

En wij rijden er als bijen in

Heen en weer, heen en weer.

Soms wil je je verstoppen voor de drukte,

Maar we lopen hierin vast, proberen tot overeenstemming te komen,

Meeteenheden van onze limieten,

We zijn verslaafd aan mobiele telefoons.

Geen brieven zoals vroeger, minder zorgen,

Post is geworden, gewoon de rekeningen van nutsbedrijven betalen,

We zijn allemaal vergeten hoe het is om geliefd te zijn

We houden meer van Franklin dan van Monami.

Verloor het concept van het woord "vriendschap",

Nu ben je meer en meer nodig als er iets nodig is.

En ik rol dit hete ding

Ik liet de ringen, de wolken inhalen.

Ik denk aan wat er morgen gaat gebeuren

Wat staat onze kinderen te wachten in dergelijke situaties,

Hoe zal alles aflopen met je geliefde,

Misschien worden we veramerikaniseerd en geveinsd.

Of misschien is het leven gewoon een komeet,

Een miljoen fragmenten van winter naar zomer

Tijd wist het geheugen wanneer de band eindigt

Maar dit jaar denk ik niet.

En niet vanaf 9 millimeter.

Terwijl mijn band draait.

De stad zal de lichten uitdoen.

Ik ben op de weg…

Zwarte koffie..

Taxi.

Ding.

Maakt niet uit.