Saro - Sam Amidon

I came to this country

Eighteen and forty-nine

I thought myself lucky

For to be alive

I looked all around me

No one could I see

That I could compare

With my pretty Saree

I wish I was a poet

Could write in find hand

I’d write my love a letter

One she’d long understand

I’d send it by the water

Where the islands overflow

And I’d think of pretty Saro

Wherever I go

'Tis not this long journey

That grieves me for to go

Nor the country that I’m leaving

Nor the debts that I owe

There’s one thing that grieves me

And bears on my mind

That’s leaving my darling

Pretty Saro behind

Ik kwam naar dit land

Achttien en negenenveertig

Ik dacht dat ik geluk had

Om te leven

Ik keek om me heen

Niemand kon ik zien

Dat ik kon vergelijken

Met mijn mooie Saree

Ik wou dat ik een dichter was

Kon in de hand schrijven

Ik zou mijn liefde een brief schrijven

Eentje die ze al lang zou begrijpen

Ik zou het over het water sturen

Waar de eilanden overlopen

En ik zou denken aan mooie Saro

Waar ik ook ga

'Dit is niet deze lange reis'

Dat doet me verdriet om te gaan

Noch het land dat ik verlaat

Noch de schulden die ik verschuldigd ben

Er is één ding dat me verdriet doet

En houdt in mijn gedachten

Dat laat mijn lieveling

Mooie Saro achter