Traumas - Roberto Carlos

Meu pai um dia me falou

Pra que eu nunca mentisse

Mas ele também se esqueceu

De me dizer a verdade

Da realidade do mundo

Que eu ia saber

Dos traumas que a gente só sente

Depois de crescer

Falou dos anjos que eu conheci

No delírio da febre que ardia

Do meu pequeno corpo que sofria

Sem nada entender

Minha mulher em certa noite

Ao ver meu sono estremecido

Falou que os pesadelos são

Algum problema adormecido

Durante o dia a gente tenta

Com sorrisos disfarçar

Alguma coisa que na alma

Conseguimos sufocar

Meu pai tentou encher de fantasia

E enfeitar as coisas que eu via

Mas aqueles anjos agora já se foram

Depois que eu cresci

Da minha infância agora tão distante

Aqueles anjos no tempo eu perdi

Meu pai sentia o que eu sinto agora

Depois que cresci

Agora eu sei o que meu pai

Queria me esconder

Às vezes as mentiras

Também ajudam a viver

Talvez um dia pro meu filho

Eu também tenha que mentir

Pra enfeitar os caminhos

Que ele um dia vai seguir

Meu pai tentou encher de fantasia

E enfeitar as coisas que eu via

Mas aqueles anjos agora já se foram

Depois que eu cresci

Da minha infância agora tão distante

Aqueles anjos no tempo eu perdi

Meu pai sentia, sentia o que eu sinto agora

Depois que cresci

Meu pai tentou

Tentou encher de fantasia…

Mijn vader vertelde me op een dag

Zodat ik nooit zou liegen

Maar hij vergat het ook

Vertel me de waarheid

Van de realiteit van de wereld

dat ik zou weten

Van de trauma's die we alleen voelen

Na het opgroeien

Hij sprak over de engelen die ik ontmoette

In het delirium van de koorts die brandde

Van mijn kleine lichaam dat leed

zonder iets te begrijpen

Mijn vrouw op een avond

Mijn geschokte slaap zien

Hij zei dat nachtmerries zijn...

een slaapprobleem

Overdag proberen we

Met een glimlach vermomming

Iets dat in de ziel

We zijn erin geslaagd om te stikken

Mijn vader probeerde te vullen met fantasie

En om de dingen die ik zag te versieren

Maar die engelen zijn nu weg

Nadat ik opgroeide

Uit mijn kindertijd nu zo ver weg

Die engelen in de tijd die ik verloor

Mijn vader voelde wat ik nu voel

nadat ik opgroeide

Nu weet ik wat mijn vader

ik wilde me verstoppen

Soms zijn de leugens

Ze helpen ook om te leven

Misschien ooit voor mijn zoon

ik moet ook liegen

Om de paden te versieren

Dat hij op een dag zal volgen

Mijn vader probeerde te vullen met fantasie

En om de dingen die ik zag te versieren

Maar die engelen zijn nu weg

Nadat ik opgroeide

Uit mijn kindertijd nu zo ver weg

Die engelen in de tijd die ik verloor

Mijn vader voelde, voelde wat ik nu voel

nadat ik opgroeide

mijn vader probeerde

Geprobeerd om het te vullen met fantasie...