Rotina - Roberto Carlos

O sol ainda não chegou

E o relógio há pouco despertou

Da porta do quarto ainda na penumbra

Eu olho outra vez

Seu corpo adormecido e mal coberto

Quase não me deixa ir

Fecho os olhos, viro as costas

Num esforço eu tenho que sair

A mesma condução, a mesma hora

Os mesmos pensamentos chegam

Meu corpo está comigo mas meu pensamento

Ainda está com ela

Agora eu imagino suas mãos

Buscando em vão minha presença

Em nossa cama

Eu gostaria de saber o que ela pensa

Estou chegando para mais um dia

De trabalho que começa

Enquanto lá em casa ela desperta

Pra rotina do seu dia

Eu quase posso ver a água morna

A deslizar no corpo dela

Em gotas coloridas pela luz

Que vem do vidro da janela

Um jeito nos cabelos

Colocando seu perfume preferido

Diante do espelho aquilo tudo

Ela esconde num vestido

Depois de um café, o olhar distante

Ela se perde pensativa

Acende um cigarro

E olhando a fumaça pára e pensa em mim

O dia vai passando, a tarde vem

E pela noite eu espero

Vou contando as horas que me separam

De tudo aquilo que mais quero

Meu rosto se ilumina num sorriso

No momento de ir embora

Não posso controlar minha vontade

De sair correndo agora

O trânsito me faz perder a calma

E o pensamento continua

Pensando em minha volta muitas vezes

Ela vem olhar a rua

A porta se abre e de repente eu

Me envolvo inteiro nos seus braços

E o nosso amor começa

E só termina quando nasce mais um dia

Um dia de rotina, um dia de rotina

O sol ainda não chegou

Num dia de rotina

O nosso amor começa e termina

Quando nasce mais um dia

Um dia de rotina

De zon is er nog niet

En de klok is net wakker geworden

Vanuit de kamerdeur nog in de schemering

ik kijk nog een keer

Je lichaam in slaap en slecht bedekt

Laat me bijna niet gaan

Ik sluit mijn ogen, draai mijn rug

In een poging moet ik vertrekken

Hetzelfde rijden, dezelfde tijd

Dezelfde gedachten komen binnen

Mijn lichaam is bij mij, maar mijn geest

nog steeds bij haar

Nu stel ik me je handen voor

Tevergeefs zoeken naar mijn aanwezigheid

In ons bed

Ik zou graag willen weten wat ze denkt

Ik kom voor een andere dag

Van werk dat begint

Thuis wordt ze wakker

Voor de routine van je dag

Ik kan het warme water bijna zien

Om op haar lichaam te glijden

In druppels gekleurd door licht

Dat komt uit het vensterglas

Een weg in het haar

Je favoriete parfum opdoen

Voor de spiegel, dat alles

Ze verstopt zich in een jurk

Na een kopje koffie wegkijken

Ze verdwaalt in gedachten

Steek een sigaret op

En kijken naar de rook, stop en denk aan mij

De dag gaat voorbij, de middag komt

En op de nacht wacht ik

Ik tel de uren die mij scheiden

Van alles wat ik het liefste wil

Mijn gezicht licht op in een glimlach

Op het moment van vertrek

Ik heb geen controle over mijn wil

Om nu weg te rennen

Door het verkeer verlies ik mijn kalmte

En de gedachte gaat verder

Ik denk vaak aan mijn terugkeer

Ze komt naar de straat kijken

De deur gaat open en plotseling

Ik wikkel mezelf heel in je armen

En onze liefde begint

En het eindigt pas als er weer een dag wordt geboren

Een routinedag, een routinedag

De zon is er nog niet

Op een gewone dag

Onze liefde begint en eindigt

Wanneer een andere dag wordt geboren

Een routinedag