Noite de Terror - Roberto Carlos

Fazia noite fria

Eu logo fui dormir

Soprava um vento forte

E eu não mais pude mais sair

Pensei com meus botões

Um bom livro eu vou ler

E um trago de uísque

Que é para me aquecer

Mas uma coisa vejam

Me aconteceu

Uma mão gelada

Em meu ombro bateu

Gritar eu quis

Porém a voz não me saiu

E o livro que eu lia

Até de minhas mãos sumiu

Tremi de cima a baixo sem sair do lugar

Quando de repente eu ouvi alguém falar

Bem junto de mim

Esse alguém me falou bem assim

«Eu sou o Frankenstein»

Tomou contra de mim

Tamanha tremedeira

Mais nada quis ouvir

Pois corri pela ladeira

Mas de repente então

Mudou-se o panorama

Quando dei por mim

Eu estava em minha cama

Alguém bate a porta

Vou logo ver quem é

Deve ser meu broto

Pois fantasma não dá pé

Mas quando a porta abri

Fiquei logo a tremer

Senti por todo o corpo

Um frio percorrer

Fiquei no chão colado

Com o cabelo arrepiado

Maior foi meu pavor

Pois não era o meu amor

E esse alguém que eu vi

Me falou novamente assim

«Voltei»

Tomou conta de mim

Tamanha tremedeira

Mais nada quis ouvir

Pois corri pela ladeira

Mas de repente então

Mudou-se o panorama

Quando dei por mim

Eu estava em minha cama

Alguém bate a porta

Vou logo ver quem é

Deve ser meu broto

Pois fantasma não dá pé

Mas quando a porta abri

Fiquei logo a tremer

Senti por todo o corpo um frio percorrer

Fiquei no chão colado

Com o cabelo arrepiado

Maior foi meu pavor

Pois não era o meu amor

E esse alguém que eu vi

Me falou novamente assim

«Voltei»

«Eu sou o Frankenstein»

Het was een koude nacht

Ik ging snel slapen

Er waaide een harde wind

En ik kon niet meer naar buiten

Ik dacht met mijn knoppen

Een goed boek dat ik ga lezen

En een slokje whisky

Wat is om me op te warmen?

Maar één ding zie je

het is mij gebeurd

een ijzige hand

Op mijn schouder hit

schreeuw ik wilde

Maar de stem kwam er niet uit

Het is het boek dat ik lees

Zelfs uit mijn handen is het verdwenen

Ik beefde van boven naar beneden zonder de plaats te verlaten

Toen ik plotseling iemand hoorde zeggen:

recht naast me

Dit heeft iemand me goed verteld

"Ik ben Frankenstein"

nam tegen mij

zo bevend

Ik wilde niet meer horen

Dus ik rende de helling af

Maar dan plotseling

Het landschap veranderd

Toen ik mezelf opgaf

ik lag in mijn bed

Er klopt iemand op de deur

Ik zal snel zien wie het is

moet mijn vriend zijn

Omdat de geest niet kan staan

Maar toen de deur openging

Ik trilde meteen

Ik voelde het over mijn hele lichaam

Een koude wandeling

Ik bleef aan de vloer gekluisterd

Met het haar overeind

Groter was mijn angst

Omdat het niet mijn liefde was

En deze iemand die ik zag

vertelde me weer zo

"Ik keerde terug"

zorgde voor mij

zo bevend

Ik wilde niet meer horen

Dus ik rende de helling af

Maar dan plotseling

Het landschap veranderd

Toen ik mezelf opgaf

ik lag in mijn bed

Er klopt iemand op de deur

Ik zal snel zien wie het is

moet mijn vriend zijn

Omdat de geest niet kan staan

Maar toen de deur openging

Ik trilde meteen

Ik voelde een verkoudheid door mijn hele lichaam

Ik bleef aan de vloer gekluisterd

Met het haar overeind

Groter was mijn angst

Omdat het niet mijn liefde was

En deze iemand die ik zag

vertelde me weer zo

"Ik keerde terug"

"Ik ben Frankenstein"