Widows Walk - River Whyless

He’ll burry her in that old coat

Made of wool knit across her knees

On the mudflats off the stone coast

Her bottle broke the bow he took to the sea

While the others returned with their hulls full

She waited patiently

Twisting thread between her thumbnails

Oh the dread she held between her teeth

Her boy stands tall on the old wharf

Now he’s screaming, «Mother please,»

And she’s knee deep in the white surf

Waiting for her son to leave

Alone is the widow, the gulls and no mast to the east

And she’s the sheep he kept to stave off the grief

The pennies they saved only to place in her eyes

And the love that she gave to him and now she’s gone

She’s gone

He’s gone

So the boy let her leave

Hij zal haar in die oude jas begraven

Gemaakt van wol gebreid over haar knieën

Op het wad voor de stenen kust

Haar fles brak de boog die hij meenam naar de zee

Terwijl de anderen terugkwamen met hun rompen vol

Ze wachtte geduldig

Draadje tussen haar thumbnails draaien

Oh, de angst die ze tussen haar tanden hield

Haar jongen staat rechtop op de oude kade

Nu schreeuwt hij: "Moeder alsjeblieft,"

En ze zit kniediep in de witte branding

Wachten tot haar zoon weggaat

Alleen is de weduwe, de meeuwen en geen mast naar het oosten

En zij is het schaap dat hij hield om het verdriet af te wenden

De centen die ze hebben gespaard om in haar ogen te plaatsen

En de liefde die ze hem gaf en nu is ze weg

Ze is weg

Hij is weg

Dus de jongen liet haar gaan