Echoes - Rick Wakeman

Can you hear me call?

Can you hear me far away?

In the darkness can you hear my cry?

Just a thread of hope to guide

No one to be found

No one here to show the way

Living shadows dance on darkened walls

Of my constant eventide

As the darkness comes to envelop me

In my tomb, the reaper to beckon me

My time and pride competing for

Unseen passing grace

As I raise my arms in front of me

In my head, the voices are calling me

Or is my cry for sympathy

Simply fading away

Fading away

I hear echoes simply to frighten me

In the search for reaching my destiny

I cry out for all and eternity

Can you hear me?

Can you touch me?

Can you call my name?

Can you touch the sound?

Can the voices be my path?

Are the soundwaves drawing me away?

Or is freedom in my mind?

Are the echoes real?

Can they guide out on their path?

Like a lamp light drawing me away

With the freedom in my mind

Kun je me horen bellen?

Kun je me ver weg horen?

In de duisternis kun je mijn gehuil horen?

Gewoon een draadje van hoop om te begeleiden

Niemand te vinden

Niemand hier om de weg te wijzen

Levende schaduwen dansen op donkere muren

Van mijn constante gebeurtenis

Als de duisternis me komt omhullen

In mijn graf, de maaier om me te wenken

Mijn tijd en trots strijden om

Ongeziene voorbijgaande genade

Terwijl ik mijn armen voor me ophef

In mijn hoofd roepen de stemmen me

Of is mijn schreeuw om sympathie

Gewoon vervagen

Vervagen

Ik hoor echo's om me bang te maken

In de zoektocht naar het bereiken van mijn bestemming

Ik roep het uit voor alle eeuwigheid

Kan je me horen?

Kun je me aanraken?

Kun je mijn naam noemen?

Kun je het geluid aanraken?

Kunnen de stemmen mijn pad zijn?

Trekken de geluidsgolven me weg?

Of is vrijheid in mijn hoofd?

Zijn de echo's echt?

Kunnen ze hun weg wijzen?

Als een lamplicht dat me wegtrekt

Met de vrijheid in mijn gedachten