Necessary Sonnet - Rick Barry

We were a song

And our love was the instrument

Every bad melody

Was one more experiment

In heartbreak and loss

All at the cost

Of a self fulfilled prophecy

For lovers, star-crossed

We were an army of two

And then you turned your coat in

And became a traitor

To your every conviction

Now you speak of flying out

Like a drunken acrobat

Swinging from lover to lover

Without a net

But me, I’m afraid of heights

So I’m just gonna stay here on the ground

Why should I keep risking my life

When you always let me down

My wandering eye

Was a side effect of loneliness

All of my lovers were

Distractions from the darkness

Because your loving touch

In all its beauty and madness

Continued to fade

Into a deafening sadness

Now I wouldn’t have guessed

As we lay on this fence

That we would fall victim

To uncertainty’s stench

Now much more than miles

Separate where we are

And if that’s all that’s between us

There is little left to regard

And if there is no need more need for words

Well then we are tragedy bound

And too weak to fight the urge

When I always let you down

Sometimes I falter

Into a lapsing of memory

And become willing and able

To sacrifice everything

For one more moment

However fleeting

Our love is a dream

But I am not sleeping

Yeah, you were the phantom

Hiding in the attic

Your haunting wails

Were low yet emphatic

And your every mistake

Seemed strategically placed

To weigh down my tear ducts

In hopes, they would break

Now all of the answers you are finding

They could have been so easily found

Your hesitation reminds me

That you only let me down

We waren een lied

En onze liefde was het instrument

Elke slechte melodie

Was nog een experiment

Bij liefdesverdriet en verlies

Alles tegen de prijs

Van een zelfvervulde profetie

Voor geliefden, door sterren gekruist

We waren een leger van twee

En toen heb je je jas ingeleverd

En werd een verrader

Naar al uw overtuigingen

Nu spreek je van uitvliegen

Als een dronken acrobaat

Swingend van minnaar naar minnaar

Zonder net

Maar ik, ik heb hoogtevrees

Dus ik blijf gewoon hier op de grond

Waarom zou ik mijn leven blijven riskeren?

Als je me altijd in de steek laat

Mijn dwalende oog

Was een bijwerking van eenzaamheid

Al mijn geliefden waren

Afleiding van de duisternis

Door jouw liefdevolle aanraking

In al zijn schoonheid en waanzin

Blijft vervagen

In een oorverdovend verdriet

Nu had ik het niet geraden

Terwijl we op dit hek lagen

Dat we het slachtoffer zouden worden

Naar de stank van onzekerheid

Nu veel meer dan kilometers

Scheid waar we zijn

En als dat alles is dat tussen ons is

Er is weinig over om rekening mee te houden

En als er geen behoefte meer is aan woorden

Welnu, we zijn aan een tragedie gebonden

En te zwak om de drang te bestrijden

Als ik je altijd in de steek laat

Soms wankel ik

In een geheugenverlies

En word bereid en in staat

Om alles op te offeren

Nog een moment

Hoe vluchtig ook

Onze liefde is een droom

Maar ik slaap niet

Ja, jij was het fantoom

Verstopt op zolder

Je angstaanjagende gejammer

Waren laag maar nadrukkelijk

En je elke fout

Leek strategisch geplaatst

Om mijn traankanalen te verzwaren

In de hoop zouden ze breken

Nu alle antwoorden die u vindt

Ze hadden zo gemakkelijk gevonden kunnen worden

Je aarzeling herinnert me eraan

Dat je me alleen maar in de steek hebt gelaten