Cada día - Revolver

Es normal que la distancia sea como un cortafuegos

Que convierte una montaña

En dos montones de arena

Tan cercanos, tan distantes

Tan desnudos siempre eternos, paralelos…

Triste puedo estar conmigo y no necesito a nadie

Pero para estar feliz eres tú la que me vale

Ya llevamos en la espalda cicatrices de los dos

Lo que unas veces se perdona y otras no…

Quien me iba a decir

Que cada día es una vida entera

Quiero para mí tu promesa de comerme el corazón

Es normal que los deseos se disfracen de esperanza

Y se arrastren por el suelo

Con los restos del gran plan

Quien pudiera imaginar quien pudiera imaginar…

Quien me iba a decir

Que cada día es una vida entera

Quiero para mi tu promesa de comerme el corazón

Quién me iba a decir

Que cada día es una vida entera

Quiero para mí tu promesa de comerme el corazón

Quien me iba a decir

Que casa día es una vida entera

Tengo para ti, la promesa de comerte el corazón

Het is normaal dat de afstand als een firewall is

dat wordt een berg

In twee hopen zand

Zo dichtbij, zo ver weg

Zo naakt altijd eeuwig, parallel...

Verdrietig dat ik bij mezelf kan zijn en niemand nodig heb

Maar om gelukkig te zijn, ben jij degene die belangrijk voor me is

We hebben al littekens van ons tweeën op onze rug

Wat wordt soms vergeven en soms niet...

wie ging het mij vertellen

Dat elke dag een heel leven is

Ik wil voor mezelf je belofte om mijn hart op te eten

Het is normaal dat wensen worden vermomd als hoop

En ze kruipen over de grond

Met de overblijfselen van het grote plan

Wie kan zich voorstellen wie kan zich voorstellen...

wie ging het mij vertellen

Dat elke dag een heel leven is

Ik wil dat je me belooft om mijn hart op te eten

wie ging het mij vertellen

Dat elke dag een heel leven is

Ik wil voor mezelf je belofte om mijn hart op te eten

wie ging het mij vertellen

dat elke dag een heel leven is

Ik heb voor jou de belofte om je hart op te eten