The Plan - Restorations

Losing friends in the name of The Plan

'99, '06, and '10

Hoping to find some kind of forgiveness

She says, «Look at these kids in their fancy clothes!

They got nothing to show, nowhere to go.»

Some days, we’d just follow them for miles

Don’t got time for all these positive assertions

Don’t got time to read or write

Got enough to do just to keep the roof on

In these stacks and rows

We’ve got a long way to go

Sweet stacks and rows

And a long way to go

Chalk it up to common confusion

Missing the point entirely

I was listening to Bob Seger

While you were listening to Pete

With a wry smile, she says to me

«Well, which side are you on?»

Oh, to be here at all

I think I heard you singing

Outside, 6:30 in the morning

While my head’s still spinning

And the middle of the streets blaring

While I’m picking up the pieces

Standing on the edge of the storm

Vrienden verliezen in naam van The Plan

'99, '06 en '10

In de hoop een soort van vergeving te vinden

Ze zegt: «Kijk eens naar deze kinderen in hun mooie kleren!

Ze hebben niets om te laten zien, ze kunnen nergens heen.»

Op sommige dagen volgden we ze mijlenver

Geen tijd voor al deze positieve beweringen

Geen tijd om te lezen of te schrijven

Heb genoeg te doen om het dak op te houden

In deze stapels en rijen

We hebben nog een lange weg te gaan

Zoete stapels en rijen

En nog een lange weg te gaan

Krijt het tot veelvoorkomende verwarring

Het punt volledig missen

Ik luisterde naar Bob Seger

Terwijl je aan het luisteren was naar Pete

Met een wrange glimlach zegt ze tegen me

"Wel, aan welke kant sta je?"

Oh, om hier te zijn

Ik denk dat ik je hoorde zingen

Buiten, 6.30 uur in de ochtend

Terwijl mijn hoofd nog steeds tolt

En het midden van de straten schetterde

Terwijl ik de stukjes opraap

Op de rand van de storm staan