Remember Me - Poured Out

There was a thief on a tree.

His name was me.

Life slipping away, harder and harder to breathe.

As his eyes close to let go, he wonders how he got there.

«What went wrong?

Will I die here all alone?»

His dreams were always suppressed by reality.

Forced to live by taking just to make ends meet.

Abandoned by the world.

Fixated on survival, everyone was an enemy

But he’ll soon find out that the end doesn’t always justify

the means.

What will it take for him to see that the path he treads is a path to

destruction?

«No one can save me.»

As my eyes close to sleep, I happen to gaze upon the man hanging next to me.

A man torn apart, a man betrayed, a man who came to save us from our dismay.

King of kings, remember me.

King of kings, remember me.

Don’t let me die here all alone.

Oh, no!

The King of kings remembered me.

Er was een dief in een boom.

Zijn naam was ik.

Het leven glijdt weg, steeds moeilijker om te ademen.

Terwijl zijn ogen sluiten om los te laten, vraagt ​​hij zich af hoe hij daar terecht is gekomen.

"Wat ging er mis?

Zal ik hier helemaal alleen sterven?»

Zijn dromen werden altijd onderdrukt door de realiteit.

Gedwongen om te leven door te nemen om de eindjes aan elkaar te knopen.

Verlaten door de wereld.

Gefixeerd op overleven, was iedereen een vijand

Maar hij zal er snel achter komen dat het einde niet altijd rechtvaardigt

de middelen.

Wat is er voor nodig om te zien dat het pad dat hij bewandelt een pad is waarnaar hij gaat

verwoesting?

«Niemand kan me redden.»

Terwijl mijn ogen sluiten om te slapen, staar ik toevallig naar de man die naast me hangt.

Een verscheurde man, een verraden man, een man die ons kwam redden van onze wanhoop.

Koning der koningen, denk aan mij.

Koning der koningen, denk aan mij.

Laat me hier niet helemaal alleen sterven.

Oh nee!

De Koning der koningen herinnerde zich mij.