Dementia - Poured Out

Who are you?

All these faces unfamiliar to me.

Memories have fallen away.

Who am I?

I’ve lost my identity.

A shattered mirror displays who I might be today.

Watch me as I bleed out.

Confined in this prison dressed like a safe house.

Losing my sanity and no one wants to help.

Bury my head in distress.

There is no pill to take to stop this unrest.

All the symptoms and signs show I’m not fine.

Give me a reason to go on.

I am a dying shame, when I’m gone they’ll put up my tombstone with no name.

I am no one.

I don’t know if I will ever leave.

Paranoia is killing me.

Bury me alive like a seed.

It’s all the same.

A life of torment.

Life so mundane.

This institution is not what it seems.

They’ll never understand me and what I’m thinking.

Am I asleep or awake?

Will someone tell me if this is reality or a dream?

Wie ben je?

Al deze gezichten zijn mij onbekend.

Herinneringen zijn weggevallen.

Wie ben ik?

Ik ben mijn identiteit kwijt.

Een verbrijzelde spiegel laat zien wie ik vandaag zou kunnen zijn.

Kijk hoe ik doodbloed.

Opgesloten in deze gevangenis gekleed als een veilig huis.

Ik verlies mijn verstand en niemand wil helpen.

Begraaf mijn hoofd in nood.

Er is geen pil om deze onrust te stoppen.

Alle symptomen en tekenen laten zien dat het niet goed met me gaat.

Geef me een reden om door te gaan.

Ik ben een schande, als ik weg ben, zullen ze mijn grafsteen zonder naam plaatsen.

Ik ben niemand.

Ik weet niet of ik ooit zal vertrekken.

Paranoia vermoordt me.

Begraaf me levend als een zaadje.

Het is allemaal hetzelfde.

Een leven van kwelling.

Het leven is zo alledaags.

Deze instelling is niet wat het lijkt.

Ze zullen mij en wat ik denk nooit begrijpen.

Ben ik in slaap of wakker?

Kan iemand mij vertellen of dit werkelijkheid of een droom is?