Apathy | Nothing - Poured Out

Wounds never seem to heal.

Stitches have come undone.

Can’t bare the pain you feel.

Don’t know if you can go on.

Frustration.

Contemplation.

Dread down to the marrow of your bones, left drowning in a sea of desperation.

Hide the hurt deep inside so no one can see.

Tormenting silence eats you alive but you refuse to speak.

We always want to be strong, but there’s strength in feeling weak.

You’re never too lost to be found.

Don’t give up now.

Pull through before you hit the ground.

Apathy.

Nothing.

Ready to die.

No more fear.

You want to close your eyes and disappear.

Haunted by the things people say and things that you’ve done.

Can’t see your value.

You are losing all hope.

Don’t let regret swallow you whole.

Your hands are shaking.

Seconds from breaking.

You’re never too lost to be found.

Don’t give up now.

Pull through before you hit the ground.

Wonden lijken nooit te genezen.

Hechtingen zijn losgekomen.

Kan de pijn die je voelt niet verdragen.

Ik weet niet of je verder kunt gaan.

Frustratie.

contemplatie.

Vrees tot in het merg van je botten, verdrinkend achtergelaten in een zee van wanhoop.

Verberg de pijn diep van binnen zodat niemand het kan zien.

Kwellende stilte vreet je levend op, maar je weigert te praten.

We willen altijd sterk zijn, maar er zit kracht in ons zwak voelen.

Je bent nooit te verdwaald om gevonden te worden.

Geef nu niet op.

Trek door voordat je de grond raakt.

Apathie.

Niets.

Klaar om te sterven.

Geen angst meer.

Je wilt je ogen sluiten en verdwijnen.

Achtervolgd door de dingen die mensen zeggen en dingen die je hebt gedaan.

Kan uw waarde niet zien.

Je verliest alle hoop.

Laat spijt je niet helemaal opslokken.

Je handen trillen.

Seconden na breken.

Je bent nooit te verdwaald om gevonden te worden.

Geef nu niet op.

Trek door voordat je de grond raakt.