Atmen - Pohlmann.

Machmal, wenn mir kar wird, dass mein Leben enden wird

Nehm ich mir die Zeit als Geschenk entgegen

Einmal, da werd ich an diesem Bahnsteig stehen

Und den letzten Atemzug nach Dingsbums nehmen

Und wenn’s auch egoistisch klingt

Es trifft mich, zu wissen, dass ich weiß

Dass ich darin nicht alleine bin

Teilen wir das Gras, in das wir beißen

Wir teilen das Gras, in das wir beißen

Leg dich zu mir, lass uns atmen

So wie nie zuvor

In dem Bewusstsein, wer wir waren

Gehen wir uns nicht verloren

Ist die Zeit das Erbe, das der Tod uns vermacht

Auf meiner Uhr steht jetzt, denn jetzt bin ich für immer gemacht

Am Rand einer Galaxie, im Bus durch die Stadt

Und im Reißverschlussverfahren

Schließt die Zeit nach dir ab

Und wenn’s auch egoistisch klingt

Es trifft mich, zu wissen, dass ich weiß

Dass ich darin nicht alleine bin

Teilen wir das Gras und unsern Geist

Teilen wir das Was und bekommen heißt (?)

Und Leg dich zu mir, lass uns atmen

So wie nie zuvor

In dem Bewusstsein, wer wir waren

Gehen wir uns nicht verloren

Leg dich zu mir, lass uns atmen

So wie nie zuvor

In dem Bewusstsein, wer wir waren

Gehen wir uns nicht verloren

Leg dich zu mir, lass uns atmen

So wie nie zuvor

In dem Bewusstsein, wer wir waren

Gehen wir uns nicht verloren

Leg dich zu mir, lass uns atmen

So wie nie zuvor

In dem Bewusstsein, wer wir waren

Gehen wir uns nicht verloren

Soms als ik me realiseer dat mijn leven gaat eindigen

Ik neem mijn tijd als een geschenk

Eens zal ik op dit platform staan

En neem de laatste adem na wat dan ook

Ook al klinkt het egoïstisch

Het raakt me om te weten dat ik het weet

Dat ik hierin niet de enige ben

Laten we het gras delen dat we bijten

We delen het gras dat we bijten

Ga bij me liggen, laten we ademen

Zoals nooit tevoren

Bewust van wie we waren

Laten we niet verdwalen

Is tijd de erfenis die de dood ons nalaat?

Mijn horloge zegt nu, want nu ben ik voor altijd gemaakt

Aan de rand van een sterrenstelsel, in een bus door de stad

En in het ritsproces

Voltooi de tijd na jou

Ook al klinkt het egoïstisch

Het raakt me om te weten dat ik het weet

Dat ik hierin niet de enige ben

Laten we het gras en onze geest delen

Laten we delen wat en krijgen betekent (?)

En ga bij me liggen, laten we ademen

Zoals nooit tevoren

Bewust van wie we waren

Laten we niet verdwalen

Ga bij me liggen, laten we ademen

Zoals nooit tevoren

Bewust van wie we waren

Laten we niet verdwalen

Ga bij me liggen, laten we ademen

Zoals nooit tevoren

Bewust van wie we waren

Laten we niet verdwalen

Ga bij me liggen, laten we ademen

Zoals nooit tevoren

Bewust van wie we waren

Laten we niet verdwalen