The Rose - Peter Murphy

The sweet notes

Of the memory calling you

Made his excuses first

His pleading notes

His lover’s thirst

And through the crowd and silence spread as he Descanted on love’s scope and mystery

But not at you she has faded in a day

Throughout the darkest night

My song resounds

When love speaks in my soul

My voice replies

The plaintive wailing

My love is for the rose

I bow to her, I bow to her

The rose has faded, had faded

The rose, the rose has faded

Faded

De zoete tonen

Van de herinnering die je roept

Maakte eerst zijn excuses

Zijn smeeknota's

De dorst van zijn geliefde

En door de menigte verspreidde de stilte zich terwijl hij afdaalde van de omvang en het mysterie van de liefde

Maar niet bij jou is ze in een dag vervaagd

Gedurende de donkerste nacht

Mijn nummer weerklinkt

Wanneer liefde in mijn ziel spreekt

Mijn stem reageert

Het klagende gejammer

Mijn liefde is voor de roos

Ik buig voor haar, ik buig voor haar

De roos is vervaagd, was vervaagd

De roos, de roos is vervaagd

Bleek