Foolish Frog - Pete Seeger

«Way down south in the yankety-yank, a bull frog jumped from bank to bank,

just because he’d nothing better for to do!

He stubbed his toe and fell in the

water;

you could hear him yell for a mile and a quarter, just because he’d

nothing better for to do.»

Now the farmer went walking down the road feeling mighty proud of himself for

making up a song.

He went down to the corner store, bought himself some

groceries, a pair of work gloves and a plug of chewing tobacco, and said, «Oh,

before I go, I have to sing you my new song.»

«Go on home,"says the storekeeper, «I'm busy here, can’t you see all these

customers?»

«I won’t pay you any money unless you let me sing you my song!»

«Well, sing it and get it over with then,"said the storekeeper.

The farmer began to sing and the man in the store cried out, «That's a w-o-o-nderful song, gather round everybody, we’ll have a party.»

And he passed round the free Coca Colas and the free soda-crackers,

and everyone was stamping on the floor.

Meanwhile, all the wives and children back home were sitting down to supper,

and — where’s father?

The mother said, «Children, you better run down to the corner store and fetch

your old man.

He’s probably down there wasting his time as usual.»

So all the children run down the road.

They run inside the corner store.

You know, they heard all that music, they forgot about coming home.

The children started singing (Song is repeated in a higher voice) And they

were passing around the free Coca-Colas and …

Now, in every farmhouse it was the same situation.

The mother said to themselves, «This has gone far enough.

Supper’s getting cold.

'Spect us to work

all the day nobody show up?»

They reached over on the stove and grabbed some heavy frying pans and start

down the road with a mad look in their eyes.

Somebody’s going to get beaned.

Well, they get near and they hear all that pretty music, and they forget all

about being mad.

They drop the frying pans in the gutter, walk into the store,

and the mothers start singing!

Way down yonder in the yankety-yank,

a bullfrog jumped from bank to bank … And they’re passing round the

free Coca-Colas and the free soda crackers, and everybody is stamping on the

floor!

Meanwhile out in the barns all the cows started talking, «Where is everybody?

We’re supposed to be milked and it’s getting mighty uncomfortable!

«So the cows left their stalls, they wobbled out of the barn, and down the road

right into the corner store.

And the cows started singing, «Moo, moo, moo, moo,

moo moo, moo, moo, moo, moo."(To the tune). And the cow’s tails were swishing

out the windows, and they were stamping on the floor, and drinking the free

Coca-Colas and eating the free soda …

Out in the barnyard all the chickens said, «Where is everybody?

We’re supposed

to be fed and we’re getting hungry!"So the chickens hopped over the fence,

hopped down the road, hopped into the store, and the chickens started;

(Chicken imitation to tune).

And the chicken were stamping on the floor and

drinking the free Coca C …

Meanwhile all the barns started talking to each other.

«We feel mighty lonely,»

they said, «without any cows or any chickens.

I guess we’ll have to go find

them."So the barns picked themselves off their foundations and galumphed down

the road, and s-q-u-e-e-z-e-d themselves into that corner store,

believe it or not.

Did you ever hear a rusty hinge on a barn door?

That’s the way the barns sang: Eeeee, eeeeeeeeee.

Out in the fields all the grass says, «Where is everybody?

The cows are

supposed to come and eat us.

I guess we’ll have to go find them.

«And the grass picked itself up and swished off down the road, and swished

right into the store and started singing: Sh-sh-sh-sh-sh-sh-sh.

Sh-sh-sh-sh-sh-sh-sh.

Of course, when the grass was gone, the fields were gone, so the brook didn’t

have any banks to flow between.

It said, «I've got to go someplace,»

so it bubbled down the road.

It bubbled right up into the corner store and the

brook started: Bubbl-bubbl-bubbl-bubbl-bubbl-bubbl-bubbl.

The brook was bubbling up and down the stairway!

The grass was growing out the

chimney!

Feathers flying through the air!

Cows tails swishing through the

windows!

Everybody stamping on the floor and drinking the free Coca-Cola and

eating the free soda-crackers!

Meanwhile, there’s the bullfrog in mid-air!

He looks down, there’s nothing underneath him.

He looks over and there’s no bank to land on.

He says, «Where am I?"And he starts hopping down the road. Hop!

Hop!

Hop!

Hop!

Hop!

«Hey, what’s all that racket down at the corner store?"says the frog.

«Why … they’re singing!

They’re singing about ME!"And he was so proud he puffed himself up with pride.

And he puffed, and he puffed, and he puffed, and he BOOM!!!

He exploded.

Cows, barns, chickens, farmers, the whole corner store went up in the air, and everybody floated down and landed right where they were supposed

to have been all the time.

They all sat down eating supper again,

feeling kind of foolish for themselves.

Next day they went out to find the frog.

They looked high, they looked low.

Coca-Cola bottles and soda crackers in all directions.

But no frog.

So all there is left of the frog is the song.

We might as well sing 'er once

again.

«Way down yonder in the yankety-yank…»

«Ver naar het zuiden in de yankety-yank sprong een stierkikker van oever naar oever,

gewoon omdat hij niets beters te doen had!

Hij stootte zijn teen en viel in de

water;

je kon hem horen schreeuwen voor een mijl en een kwart, gewoon omdat hij zou?

niets beters om te doen.»

Nu ging de boer de weg aflopen en voelde hij zich enorm trots op zichzelf voor

een lied verzinnen.

Hij ging naar de winkel op de hoek en kocht wat voor zichzelf

boodschappen, een paar werkhandschoenen en een prop pruimtabak, en zei:

voordat ik ga, moet ik mijn nieuwe lied voor je zingen.»

'Ga maar naar huis', zegt de winkelier, 'ik heb het hier druk, kun je dat niet allemaal zien?'

klanten?"

«Ik betaal je geen geld tenzij je me mijn lied laat zingen!»

"Nou, zing het en maak het dan af", zei de winkelier.

De boer begon te zingen en de man in de winkel riep: "Dat is een geweldig lied, verzamel iedereen, we maken er een feestje van."

En hij liep langs de gratis Coca-Cola's en de gratis frisdrankkrakers,

en iedereen stampte op de vloer.

Ondertussen zaten alle vrouwen en kinderen thuis te eten,

en — waar is vader?

De moeder zei: "Kinderen, jullie kunnen maar beter naar de winkel op de hoek rennen en halen"

je oude man.

Waarschijnlijk is hij daar beneden zijn tijd aan het verspillen zoals gewoonlijk.»

Dus alle kinderen rennen over de weg.

Ze rennen de winkel op de hoek binnen.

Weet je, ze hoorden al die muziek, ze vergaten thuis te komen.

De kinderen begonnen te zingen (het lied wordt herhaald in een hogere stem) En ze

liepen rond met gratis Coca-Cola's en...

Nu was het in elke boerderij dezelfde situatie.

De moeder zei tegen zichzelf: «Dit is ver genoeg gegaan.

Het avondeten wordt koud.

'Spek ons ​​aan om te werken'

de hele dag niemand komt opdagen?»

Ze reikten naar het fornuis, pakten een paar zware braadpannen en begonnen

op de weg met een gekke blik in hun ogen.

Er wordt iemand belazerd.

Nou, ze komen dichterbij en ze horen al die mooie muziek, en ze vergeten alles

over gek zijn.

Ze laten de koekenpannen in de goot vallen, lopen de winkel in,

en de moeders beginnen te zingen!

Helemaal daarginds in de yankety-yank,

een brulkikker sprong van oever naar oever … En ze lopen om de

gratis Coca-Cola's en de gratis frisdrankcrackers, en iedereen stampt op de

vloer!

Ondertussen begonnen in de stallen alle koeien te praten: 'Waar is iedereen?

We zouden moeten worden gemolken en het wordt erg ongemakkelijk!

«Dus de koeien verlieten hun stal, ze wiebelden de stal uit en de weg op

recht naar de winkel op de hoek.

En de koeien begonnen te zingen: "Moe, loe, loe, loe,

moo moo, moo, moo, moo, moo." (Op de melodie). En de staarten van de koe zwiepten

uit de ramen, en ze stampten op de vloer en dronken de gratis

Coca-Cola en het eten van de gratis frisdrank …

Buiten op het erf zeiden alle kippen: "Waar is iedereen?

Werden verondersteld

te voeren en we krijgen honger!" Dus de kippen sprongen over het hek,

sprong de weg af, sprong de winkel in en de kippen begonnen;

(Imitatie van kip om af te stemmen).

En de kip stampte op de vloer en

het drinken van de gratis Coca C …

Ondertussen begonnen alle schuren met elkaar te praten.

«We voelen ons enorm eenzaam»

zeiden ze, «zonder koeien of kippen.

Ik denk dat we moeten gaan zoeken

"Dus de schuren raapten zichzelf van hun fundamenten en galoppeerden naar beneden"

de weg, en s-q-u-e-e-z-e-d zichzelf in die winkel op de hoek,

geloof het of niet.

Heb je ooit een roestig scharnier op een staldeur gehoord?

Zo zongen de schuren: Eeeee, eeeeeeeeee.

In de velden zegt al het gras: «Waar is iedereen?

De koeien zijn

zou komen en ons opeten.

Ik denk dat we ze moeten gaan zoeken.

«En het gras raapte zichzelf op en zwiepte de weg af, en zwiepte

liep de winkel binnen en begon te zingen: Sh-sh-sh-sh-sh-sh-sh.

Sh-sh-sh-sh-sh-sh-sh.

Natuurlijk, toen het gras weg was, waren de velden weg, dus de beek niet

hebben banken om tussen te stromen.

Er stond: «Ik moet ergens heen»

dus het borrelde op de weg.

Het borrelde recht omhoog in de winkel op de hoek en de...

beek begon: Bubbl-bubbl-bubbl-bubbl-bubbl-bubbl-bubbl.

De beek borrelde de trap op en af!

Het gras groeide uit de

schoorsteen!

Veren vliegen door de lucht!

Koeienstaarten zwiepen door de

ramen!

Iedereen stampt op de grond en drinkt de gratis Coca-Cola en

het eten van de gratis frisdrank-crackers!

Ondertussen is er de brulkikker in de lucht!

Hij kijkt naar beneden, er is niets onder hem.

Hij kijkt om en er is geen bank om op te landen.

Hij zegt: "Waar ben ik?" En hij begint over de weg te huppelen. Hop!

Hop!

Hop!

Hop!

Hop!

"Hé, wat is al dat lawaai in de winkel op de hoek?", zegt de kikker.

«Waarom … ze zingen!

Ze zingen over MIJ!" En hij was zo trots dat hij zichzelf opblies van trots.

En hij pufte, en hij pufte, en hij pufte, en hij BOEM!!!

Hij explodeerde.

Koeien, schuren, kippen, boeren, de hele winkel op de hoek ging de lucht in, en iedereen zweefde naar beneden en landde precies waar ze verondersteld werden

de hele tijd te zijn geweest.

Ze gingen allemaal weer aan het avondeten zitten,

zichzelf een beetje dwaas voelen.

De volgende dag gingen ze op zoek naar de kikker.

Ze leken hoog, ze leken laag.

Coca-Cola-flessen en frisdrankcrackers in alle richtingen.

Maar geen kikker.

Dus alles wat er nog over is van de kikker is het lied.

We kunnen net zo goed een keer zingen

opnieuw.

"Ver weg daarginds in de yankety-yank..."