Marseille - Patrick Fiori

C’est comme quand on retombe un jour

Sur une photo ancienne

Le papier a un peu jauni

Mais les couleurs reviennent

Alors on fait les yeux fermés

Un retour en arrière

Oh!

j’espère que je serai toujours

Chez moi àMarseille

Et le Vieux-Port qui semblait lancer

Les deux bras vers la mer

Est-ce qu’il se souvient que déjà

Je chantais pour lui plaire

Je ne l’ai pas aimétous les jours

Mais j’ai souffert loin de lui

Oh!

j’espère que je serai toujours

Chez moi àMarseille

C’est vrai

Bien souvent j’oublie la distance

Qui m’a fait quitter les rues de l’enfance

Je suis parti loin pour saisir ma chance

Mais pas assez pour ne plus que j’y pense

Oh!

Marseille

C’est comme quand on reste

Trop longtemps

A fixer le soleil

On ouvre les yeux doucement

Et les couleurs reviennent

Un peu plus belles

Comme ces années de misère et de joie

Passées là-bas

Oh!

j’espère que je serai toujours

Chez moi àMarseille

C’est vrai

Bien souvent j’oublie la distance

Qui m’a fait quitter les rues de l’enfance

Je suis parti loin pour saisir ma chance

Mais pas assez pour ne plus que j’y pense

Oh!

Marseille

C’est vrai

Bien souvent j’oublie la distance

Qui m’a fait quitter les rues de l’enfance

Je suis parti loin pour saisir ma chance

Mais pas assez pour ne plus que j’y pense

Oh!

Marseille

Chez moi àMarseille

Chez moi àMarseille

Het is alsof je op een dag terugvalt

Op een oude foto

Het papier is een beetje vergeeld

Maar de kleuren komen terug

Dus we houden onze ogen dicht

Een flashback

Oh!

Ik hoop dat ik dat altijd zal zijn

Thuis in Marseille

En de oude haven die leek te lanceren?

Beide armen naar de zee

Herinnert hij zich dat al?

Ik zong om hem te plezieren

Ik vond het niet elke dag leuk

Maar ik leed weg van hem

Oh!

Ik hoop dat ik dat altijd zal zijn

Thuis in Marseille

Het is waar

Vaak vergeet ik de afstand

Wie heeft me de straten van mijn kindertijd laten verlaten?

Ik ben ver gegaan om mijn kans te grijpen

Maar niet genoeg om mij te vergeten

Oh!

Marseille

Het is alsof we blijven

Te lang

Naar de zon staren

We openen langzaam onze ogen

En de kleuren komen terug

Een beetje mooier

Zoals die jaren van ellende en vreugde

daar geslaagd

Oh!

Ik hoop dat ik dat altijd zal zijn

Thuis in Marseille

Het is waar

Vaak vergeet ik de afstand

Wie heeft me de straten van mijn kindertijd laten verlaten?

Ik ben ver gegaan om mijn kans te grijpen

Maar niet genoeg om mij te vergeten

Oh!

Marseille

Het is waar

Vaak vergeet ik de afstand

Wie heeft me de straten van mijn kindertijd laten verlaten?

Ik ben ver gegaan om mijn kans te grijpen

Maar niet genoeg om mij te vergeten

Oh!

Marseille

Thuis in Marseille

Thuis in Marseille