Il paraît - Patrick Fiori

Y’a pas de mot pour le dire

Un peu plus et ce sera pire

Décrocher la lune si je n’ose

Craindre les heures qui s’enterrent

Celles qui sonnent toujours plus fières

Balancer les dires et les choses

Il parait que dans un idéal

Je t’emmène en cavale

Prisonnier du temps qui passe

Il parait que c’est un drôle de jeu

Qu’on ne peut faire qu'à deux (bis)

A toujours courber l'échine

A renier son origine

Pendu sur terre en overdose

Il parait que c’est un drôle de jeu

Qu’on ne peut faire qu'à deux

Prisonnier du temps qui passe

S’avouer que plus rien ne menace en face

Er is geen woord om het te zeggen

Nog een beetje en het wordt erger

Raak de maan als ik niet durf

Vrees de uren die begraven zijn

Degenen die altijd trotser klinken

Evenwicht tussen woorden en dingen

Het lijkt erop dat in een ideale

Ik neem je mee op de vlucht

Gevangene van het verstrijken van de tijd

Het lijkt me een grappig spel

Die twee kunnen maar (twee keer)

Altijd kowtow

Om zijn oorsprong te ontkennen

Overdosis op de grond hangen

Het lijkt me een grappig spel

Wat twee alleen kunnen doen?

Gevangene van het verstrijken van de tijd

Geef aan jezelf toe dat niets vooraan dreigt