Goutte d'eau - Patrick Fiori

J’ai rêvé qu’un beau jour la mer se retirait

Qu’une marée d’amour allait nous emmener

Au-delà des nuages, des ruisseaux, des volcans

On fera un voyage à l'épreuve du temps

On verra le cristal dans l’eau pure des rivières

Le reflet des étoiles sera notre lumière

Plus loin que tous les ports, à l’abri toi et moi

On aura les accords de la vie dans la voix

La mer qui nous sépare est une goutte d’eau

Une pluie de hasard au milieu de ces mots

La mer qui nous unit, bien plus fort chaque fois

Quand j’entends le maquis qui parle avec ta voix

Je suis trop loin de toi je vis à vol d’oiseau

Et je pense chez toi quand j’te dis à bientôt

Je traverserai le désert et j’irai n’importe où

Même au bout de cette terre pour construire un chez-nous

La mer qui nous sépare est une goutte d’eau

Une pluie de hasard au milieu de ces mots

J’ai besoin de savoir à l’autre bout du fil

La couleur des miroirs que tu vois sur ton île

J’ai rêvé qu’un beau jour la mer se retirait

Ik droomde dat op een mooie dag de zee zich terugtrok

Dat een golf van liefde ons zou voeren

Voorbij wolken, stromen, vulkanen

We maken een reis die de tand des tijds zal doorstaan

We zullen het kristal zien in het zuivere water van de rivieren

De reflectie van de sterren zal ons licht zijn

Verder dan alle poorten, bescherm jou en mij

We zullen de akkoorden van het leven in de stem hebben

De zee die ons scheidt is een druppel water

Een regen van toeval te midden van deze woorden

De zee die ons verenigt, elke keer veel sterker

Als ik de maquis hoor praten met jouw stem

Ik ben te ver van jou ik woon hemelsbreed

En ik denk aan je als ik zeg tot snel

Ik steek de woestijn over en ik ga overal heen

Zelfs aan het einde van dit land om een ​​huis te bouwen

De zee die ons scheidt is een druppel water

Een regen van toeval te midden van deze woorden

Ik moet het weten aan de andere kant van de lijn

De kleur van de spiegels die je op je eiland ziet

Ik droomde dat op een mooie dag de zee zich terugtrok