Strangers Embrace - Omaha

Do you ever feel like you’re the only one stuck in the dark?

Stuck in your box of thoughts.

Screaming at the walls,

Oh, you’re calling out for help.

You need that medicine,

Keep telling that to yourself.

If we could live our lives, one more time.

All the things we hate, revolve around ourselves.

We gotta get up, get up, get up.

We’ve only got ourselves to blame.

It’s not about what you’ve got,

It’s not about what you’ve lost.

Or what you’ve done, what you’ve done.

And as your world crumbles, you watch it fall at your feet.

All of these faces, faces painted with deceit.

These ghosts of your mind, they have you trapped.

In what seems lifelessness.

And they take the pain away,

Just to salvage a line.

You’re feeding the habit,

Was there method in this, madness?

(Method in this madness.)

I bet you’re glad you had it,

Now you’re floating away, right where you lay.

All the things we hate, revolve around ourselves.

We gotta get up, get up, get up.

We’ve only got ourselves to blame.

It’s not about what you’ve got,

It’s not about what you’ve lost.

Or what you’ve done, what you’ve done.

Do you ever feel like, you’re the only one stuck at the start?

Bearing this dying heart.

All you need, is one more to clear your mind of all of this.

If we could live our lives, one more time.

I bet you never felt so alone, searching for the stranger’s embrace.

All the things we hate, revolve around ourselves.

We gotta get up, get up, get up.

We’ve only got ourselves to blame.

It’s not about what you’ve got,

It’s not about what you’ve lost.

Or what you’ve done, what you’ve done.

Heb je ooit het gevoel dat je de enige bent die vastzit in het donker?

Vast in je gedachtendoos.

Schreeuwend tegen de muren,

Oh, je roept om hulp.

Je hebt dat medicijn nodig,

Blijf dat tegen jezelf zeggen.

Als we ons leven nog één keer zouden kunnen leven.

Alle dingen die we haten, draaien om onszelf.

We moeten opstaan, opstaan, opstaan.

We hebben alleen onszelf de schuld.

Het gaat er niet om wat je hebt,

Het gaat niet om wat je bent kwijtgeraakt.

Of wat je hebt gedaan, wat je hebt gedaan.

En terwijl je wereld instort, zie je hem aan je voeten vallen.

Al deze gezichten, gezichten beschilderd met bedrog.

Deze spoken van je geest, ze hebben je in de val gelokt.

In wat levenloos lijkt.

En ze nemen de pijn weg,

Gewoon om een ​​lijn te redden.

Je voedt de gewoonte,

Zat hier een methode in, waanzin?

(Methode in deze waanzin.)

Ik wed dat je blij bent dat je het had,

Nu zweef je weg, precies waar je lag.

Alle dingen die we haten, draaien om onszelf.

We moeten opstaan, opstaan, opstaan.

We hebben alleen onszelf de schuld.

Het gaat er niet om wat je hebt,

Het gaat niet om wat je bent kwijtgeraakt.

Of wat je hebt gedaan, wat je hebt gedaan.

Heb je ooit het gevoel dat je de enige bent die vastloopt aan het begin?

Dit stervende hart dragen.

Alles wat je nodig hebt, is nog één om je geest van dit alles te zuiveren.

Als we ons leven nog één keer zouden kunnen leven.

Ik wed dat je je nog nooit zo alleen hebt gevoeld, op zoek naar de omhelzing van de vreemdeling.

Alle dingen die we haten, draaien om onszelf.

We moeten opstaan, opstaan, opstaan.

We hebben alleen onszelf de schuld.

Het gaat er niet om wat je hebt,

Het gaat niet om wat je bent kwijtgeraakt.

Of wat je hebt gedaan, wat je hebt gedaan.