Homebound - Omaha

I guess I never had the guts to say, what I was thinking.

And you’d always read it straight

Without me saying one last word.

Take a look at me child, what is going on?

I don’t see that smile, something must be wrong.

Must be, wrong.

I guess I never had the strength to be, what you needed.

I can hear you crying in your sleep,

All those long nights, drowning in your thoughts.

I will throw you the rope you need,

To save you from yourself, yourself.

Oh, you’ll be the light that guides me home.

The life in my eyes that sees me through.

They call this homebound.

I’m heading homebound.

You’ll be the light that guides me home.

The life in my eyes that sees me through.

I see it in your face, I hear it in every word that you say.

Yet you keep your head held high,

Oh day by day, oh day by day.

Happiness fading, everything good had gone away.

Everything’s changing, but we stand tall,

Knowing that we.

Oh, we’ve been through it all.

We’ve been through it all.

You’ll be the light that guides me home.

The life in my eyes that sees me through.

They call this homebound.

I’m heading homebound.

Homebound.

Ik denk dat ik nooit het lef had om te zeggen wat ik dacht.

En je zou het altijd goed lezen

Zonder dat ik nog een laatste woord heb gezegd.

Kijk eens naar mij kind, wat is er aan de hand?

Ik zie die glimlach niet, er moet iets mis zijn.

Moet zijn, fout.

Ik denk dat ik nooit de kracht had om te zijn wat jij nodig had.

Ik kan je horen huilen in je slaap,

Al die lange nachten, verdrinken in je gedachten.

Ik zal je het touw geven dat je nodig hebt,

Om je te redden van jezelf, jezelf.

Oh, jij zult het licht zijn dat me naar huis leidt.

Het leven in mijn ogen dat me doorziet.

Thuisgebonden noemen ze dat.

Ik ben op weg naar huis.

Jij zult het licht zijn dat me naar huis leidt.

Het leven in mijn ogen dat me doorziet.

Ik zie het aan je gezicht, ik hoor het in elk woord dat je zegt.

Toch houd je je hoofd hoog,

Oh dag voor dag, oh dag voor dag.

Geluk vervaagde, al het goede was verdwenen.

Alles verandert, maar we houden voet bij stuk,

Wetende dat wij.

Oh, we hebben het allemaal meegemaakt.

We hebben het allemaal meegemaakt.

Jij zult het licht zijn dat me naar huis leidt.

Het leven in mijn ogen dat me doorziet.

Thuisgebonden noemen ze dat.

Ik ben op weg naar huis.

Thuisgebonden.