Never Run - Off With Their Heads

The thought of her kiss was the place where I lived

The memory where I made a home, good place to rest my head

Sleeping there wouldn’t freeze me half to death

It weren’t infested with scratching vermin and blackened with termite shit

Now I think I can safely say

I’ve spent too long just wasting away

A hundred miles inland waiting for my ship

And I can never run, never run away

And I can never run, never run away

And I can never run, never run away

And I can never run, never run away

I couldn’t bear to face the light of day

And ask my heart «why d’ya beat yourself up for something so far away?»

So in the home built of dreams is where I’d stay

Sweet touch of her love on my hack-up hands Burned all the hate away

Now I think I can safely say

I’ve spent too long just wasting away

It didn’t cross my mind I’d ever see the day

And I can never run, never run away

And I can never run, never run away

And I can never run, never run away

And I can never run, never run away

Now I think I can safely say

I’ve spent too long just wasting away

A hundred miles inland waiting for my ship

And I can never run, never run away

And I can never run, never run away

And I can never run, never run away

And I can never run, never run away

And I can never run, never run away

And I can never run, never run away

And I can never run, never run away

And I can never run, never run away

De gedachte aan haar kus was de plek waar ik woonde

De herinnering waar ik een thuis heb gemaakt, een goede plek om mijn hoofd te laten rusten

Als ik daar zou slapen, zou ik niet half doodvriezen

Het was niet besmet met krabbend ongedierte en zwart gemaakt met termietenpoep

Nu denk ik dat ik gerust kan zeggen:

Ik ben te lang bezig geweest met wegkwijnen

Honderd mijl landinwaarts wachtend op mijn schip

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen

Ik kon het daglicht niet aan

En vraag mijn hart "waarom sla je jezelf in elkaar voor iets zo ver weg?"

Dus in het huis gebouwd van dromen is waar ik zou blijven

Zoete aanraking van haar liefde op mijn gehackte handen Verbrandde alle haat weg

Nu denk ik dat ik gerust kan zeggen:

Ik ben te lang bezig geweest met wegkwijnen

Het kwam niet bij me op dat ik ooit de dag zou zien

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen

Nu denk ik dat ik gerust kan zeggen:

Ik ben te lang bezig geweest met wegkwijnen

Honderd mijl landinwaarts wachtend op mijn schip

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen

En ik kan nooit rennen, nooit wegrennen