Ouroboros - Noah Gundersen

There’s a hole in the ceiling where the weather gets in

It’s been there for ages but you try and pretend

That it’s just a reflection of the hole in the floor

That fills up with water every time that it storms

Clutching a copy of «The Power of Now» and humming your favorite song

«Isn't she lovely» the blind singer said and kept on repeating though nobody

answered him

There’s a chorus of killers singing outside your door

The scintist prophesied all that’s in store

For king and for country as you fall on your sword

Thn wonder at all of the blood on the floor

The essence of history, the balm of desire, the snake that keeps eating its tail

On the sinking titanic, the quartet kept playing as into the ocean,

the pride of an empire sank

How can I tell you the secret if I don’t remember the words?

How can we keep playing favorites when who’s to say what we deserve?

All of our heroes are famous but Superman died in a chair

If any among you is blameless, you can cast the first stone but I can’t keep

pretending to care

There’s a clock somewhere counting the hours and days

That make up the memory of all our mistakes

And who’s guilty conscience will carry the weight of the future unwritten on

the filthiest plate?

Your humanist dogma, your Christian belief aren’t really that different at all

If something from somewhere is guiding your steps, what will you do if you’re

wrong?

Er zit een gat in het plafond waar het weer binnenkomt

Het is er al eeuwen, maar je probeert te doen alsof

Dat het slechts een weerspiegeling is van het gat in de vloer

Dat vult zich met water elke keer dat het stormt

Een exemplaar van «The Power of Now» vasthouden en je favoriete nummer neuriën

"Is ze niet lief" zei de blinde zangeres en bleef maar herhalen, hoewel niemand

antwoordde hem

Er is een koor van moordenaars die buiten je deur zingen

De scintist profeteerde alles wat hem te wachten staat

Voor koning en voor land als je op je zwaard valt

Verbaas je dan over al het bloed op de vloer

De essentie van de geschiedenis, de balsem van het verlangen, de slang die zijn staart blijft eten

Op de zinkende titanic bleef het kwartet spelen als in de oceaan,

de trots van een rijk zonk

Hoe kan ik je het geheim vertellen als ik de woorden niet meer weet?

Hoe kunnen we favorieten blijven spelen als wie zegt wat we verdienen?

Al onze helden zijn beroemd, maar Superman stierf in een stoel

Als iemand van jullie onberispelijk is, kun je de eerste steen werpen, maar ik kan niet houden

doen alsof ze erom geven

Er is ergens een klok die de uren en dagen telt

Die vormen de herinnering aan al onze fouten

En wiens schuldig geweten zal het gewicht van de toekomst ongeschreven dragen?

het smerigste bord?

Je humanistische dogma, je christelijke geloof zijn niet echt zo verschillend

Als iets van ergens je stappen leidt, wat ga je dan doen als je...

mis?