Performing Arts - Nieves

This poetry is hard to read

It’s prophesising death for me

A stage prepares for tragedy

A part we played too well this year

Your turn of phrase is mastery

You knit and weave a tapestry

But art is subjectivity

I can’t appreciate this piece

PRE-CHORUS

I’m not sleeping lately

Nothing feels the same way

I’m not sleeping lately

Nothing feels the same

Acts of kindness and sorry scenes

You were hiding contempt for the life we lead

This is the slow returning arc of misery

I confided and you agreed

Said we’d fight it, but this is a losing streak

I have become my father years before I’ve even been me

Didn’t feel the fault lines stirring

Couldn’t smell the castle burning

I didn’t see the slow decay, the flakes of paint

A bedroom turns from red to grey

And now her hands to my lips

Telling me I don’t deserve this

Let’s hear another cold cliché, like people change

But a snake will always be a snake

PRE-CHORUS

I’m not sleeping lately

Nothing feels the same way

I’m not sleeping lately

Nothing feels the same

Acts of kindness and sorry scenes

You were hiding contempt for the life we lead

This is the slow returning arc of misery

I confided and you agreed

Said we’d fight it, but this is a losing streak

I have become my father years before I’ve even been me

Deze poëzie is moeilijk te lezen

Het profeteert de dood voor mij

Een podium bereidt zich voor op een tragedie

Een rol die we dit jaar te goed speelden

Jouw zinswending is meesterschap

Je breit en weeft een tapijt

Maar kunst is subjectiviteit

Ik kan dit stuk niet waarderen

PRE REFREIN

Ik slaap de laatste tijd niet

Niets voelt hetzelfde

Ik slaap de laatste tijd niet

Niets voelt hetzelfde

Vriendelijke daden en sorry-scènes

Je verborg minachting voor het leven dat we leiden

Dit is de langzaam terugkerende boog van ellende

Ik heb het in vertrouwen genomen en jij ging akkoord

Zei dat we ertegen zouden vechten, maar dit is een verliesreeks

Ik ben mijn vader geworden jaren voordat ik mezelf was

Ik voelde de breuklijnen niet bewegen

Kon het brandende kasteel niet ruiken

Ik zag het langzame verval niet, de verfschilfers

Een slaapkamer verandert van rood in grijs

En nu haar handen naar mijn lippen

Mij ​​vertellen dat ik dit niet verdien

Laten we nog een koud cliché horen, zoals mensen veranderen

Maar een slang blijft altijd een slang

PRE REFREIN

Ik slaap de laatste tijd niet

Niets voelt hetzelfde

Ik slaap de laatste tijd niet

Niets voelt hetzelfde

Vriendelijke daden en sorry-scènes

Je verborg minachting voor het leven dat we leiden

Dit is de langzaam terugkerende boog van ellende

Ik heb het in vertrouwen genomen en jij ging akkoord

Zei dat we ertegen zouden vechten, maar dit is een verliesreeks

Ik ben mijn vader geworden jaren voordat ik mezelf was