Uciekinier - Myslovitz

I znów mój duch połyka lęk

Jak martwy człowiek wchłaniam śmierć

Nie widzę nic, nie słyszę nic

Tracę puls i ciało swe

Na drodze krzyk zatrzymał mnie

Kazał mi zyć

Pozwolił wstać, pozwolił iść

Pozwolił mi być

Bo czerwień jest kolorem krwi

Maluje krwią na ciele mym

I wbijam gwóźdź głęboko tak

By poczuć siłę i poczuć strach

Dotknij mnie i powiedz mi

Pozwól mi iść

I napisz krwią na ciele mym

Że warto żyć!

Stworzony by biec

W pogoni za swoim dniem

Przed lękim uciec chcę

By dalej żyć

Stworzony by biec

Nie mogę zatrzymać sie

Na zawsze zostać chcę

By dalej żyć!

By dalej żyć!

By dalej żyć!

By dalej żyć!

I znów mój duch połyka lęk…

Jak martwy człowiek wchłaniam śmierć…

Nie widzę nic, nie słyszę nic…

Tracę puls i ciało swe…

Chcę dalej żyć!

Chcę dalej żyć!

Chcę dalej żyć!

Chcę dalej żyć!

Nogmaals, mijn geest slikt angst in

Als een dode neem ik de dood in me op

Ik zie niets, hoor niets

Ik verlies mijn hartslag en mijn lichaam

Onderweg hield een schreeuw me tegen

Hij liet me leven

Hij liet me opstaan, laat hem gaan

Hij liet me zijn

Omdat rood de kleur van bloed is

Hij schildert met bloed op mijn lichaam

En hamer de spijker zo diep

Om de kracht te voelen en de angst te voelen

Raak me aan en vertel het me

Laat me gaan

En schrijf bloed op mijn lichaam

Dat leven is de moeite waard!

Gemaakt om te rennen

Op jacht naar je dag

Ik wil ontsnappen aan angst

Om verder te leven

Gemaakt om te rennen

ik kan niet stoppen

Ik wil voor altijd blijven

Om verder te leven!

Om verder te leven!

Om verder te leven!

Om verder te leven!

En weer slikt mijn geest angst in...

Als een dode neem ik de dood in me op...

Ik zie niets, hoor niets...

Ik verlies mijn hartslag en mijn lichaam...

Ik wil verder leven!

Ik wil verder leven!

Ik wil verder leven!

Ik wil verder leven!