Poster - Mina

Seduto con le mani in mano

Sopra una panchina fredda del metro

Sei lì che aspetti quello delle 7.30

Chiuso dentro il tuo paltò

Un tizio legge attento le istruzioni

Sul distributore del caffè

Ed un bambino che si tuffa dentro a un bignè

E l’orologio contro il muro

Segna l’una e dieci da due anni in qua

Il nome di questa stazione

È mezzo cancellato dall’umidità

Un poster che qualcuno ha già scarabocchiato

Dice «Vieni in Tunisia»

C'è un mare di velluto ed una palma

E tu che sogni di fuggire via…

Di andare lontano, lontano

Andare lontano, lontano…

E da una radiolina accesa

Arrivano le note di un’orchestra jazz

Un vecchio con gli occhiali spessi un dito

Cerca la risoluzione a un quiz

Due donne stan parlando

Con le braccia piene di sacchetti dell’Upim

E un giornale è aperto

Sulla pagina dei films

E sui binari quanta vita che è passata

E quanta che ne passerà

E due ragazzi stretti stretti

Che si fan promesse per l’eternità

Un uomo si lamenta ad alta voce

Del governo e della polizia

E tu che intanto sogni ancora

Sogni sempre sogni di fuggire via…

Di andare lontano, lontano

Andare lontano, lontano…

Sei lì che aspetti quello delle 7.30

Chiuso dentro il tuo paltò

Seduto sopra una panchina fredda del metro

Zittend met zijn handen in zijn handen

Op een koude bank van de meter

Je staat daar te wachten op de 7.30

Gesloten in je jas

Een man leest aandachtig de instructies

Op de koffieautomaat

En een kind dat in een soesje duikt

En de klok tegen de muur

Het is al twee jaar tien over één

De naam van dit station

Het wordt half gewist door vochtigheid

Een poster die al door iemand is gekrabbeld

Zegt "Kom naar Tunesië"

Er is een zee van fluweel en een palmboom

En jij die ervan droomt weg te rennen...

Om ver, ver weg te gaan

Ga ver, ver weg...

En vanaf een beetje radio aan

De tonen van een jazzorkest arriveren

Een oude man met een vingerdikke bril

Zoek de oplossing in een quiz

Twee vrouwen praten

Met armen vol Upim-tassen

En een krant is open

Op de filmpagina

En op de sporen hoeveel leven er is verstreken

En hoeveel dat zal passeren

En twee strakke strakke jongens

Beloftes gemaakt voor de eeuwigheid

Een man klaagt hardop

Overheid en politie

En jullie die ondertussen nog dromen

Je droomt er altijd van om weg te rennen...

Om ver, ver weg te gaan

Ga ver, ver weg...

Je staat daar te wachten op de 7.30

Gesloten in je jas

Zittend op een koude meterbank