Pomeriggio Sonnolento - Mina

Pomeriggio sonnolento

Di un’estate di città

Sento scorrere a rilento

Un giorno che non va

Con la solita indulgenza

Che riservo solo a me

E finisco a sofferenza ciò che è

Voglia di non so bene che

Voglia di amore pur che sia

Voglia di pelle su di me

Voglia improvvisa d’allegria

Voglia di abbandonarmi qui

Voglia di guerre e di poesia

Voglia di possessione sì

Voglia di un’emozione mia

Pomeriggio che addormenta

I rumori del via vai

La pigrizia disorienta

Quel che non controlli mai

Nelle spire del torpore

Pensi e non importa a chi

Ti innamori dell’amore

Ed ecco qui

Voglia di non so bene che

Voglia di amore pur che sia

Voglia di pelle su di me

Voglia improvvisa d’allegria

Voglia di abbandonarmi qui

Voglia di guerre e di poesia

Voglia di possessione sì

Voglia di un’emozione mia

slaperige middag

Van een zomer in de stad

Ik voel het langzaam stromen

Een slechte dag

Met de gebruikelijke verwennerij

Die ik alleen voor mezelf reserveer

En uiteindelijk lijd ik aan wat het is

Heb echt het gevoel dat ik dat niet weet

Verlangen naar liefde, zelfs als dat zo is

Voel me als huid op mij

Plotseling verlangen naar geluk

Wil je me hier achterlaten

Verlangen naar oorlogen en poëzie

Verlangen om ja te bezitten

Verlangen naar een eigen emotie

In slaap vallen vanmiddag

De geluiden van het komen en gaan

Luiheid is desoriënterend

Wat heb je nooit onder controle

In de kronkels van verdoving

Jij denkt en het maakt niet uit wie

Je wordt verliefd op de liefde

En hier is het

Heb echt het gevoel dat ik dat niet weet

Verlangen naar liefde, zelfs als dat zo is

Voel me als huid op mij

Plotseling verlangen naar geluk

Wil je me hier achterlaten

Verlangen naar oorlogen en poëzie

Verlangen om ja te bezitten

Verlangen naar een eigen emotie