La Montagna - Mina

L’uomo chiese alla montagna

Il vento

Per posare il suo pensiero

Sulle orme del tempo

Perché qualcosa resti

Del suo lungo viaggio

Anche nel più lontano punto

Del suo cammino

L’uomo chiese alla montagna

Di toccare il cielo

La montagna realizzò

Quel suo desiderio

E quando fu così

Una nuvola lo sfiorò

In fondo al cuore che malato è

Di nostalgia

De man vroeg de berg

De wind

Om zijn gedachten neer te leggen

In de voetsporen van de tijd

Om iets te blijven

Van zijn lange reis

Zelfs op het verste punt

van zijn pad

De man vroeg de berg

Om de lucht aan te raken

De berg bereikt

Dat verlangen van haar

En toen het gebeurde?

Een wolk raakte hem aan

In de grond van zijn hart is hij ziek

van nostalgie