Dalai - Mina

Guarirò quest’anima indolente ed apatica

Lasciandole soltanto i pregi che tu sai

Vincerò la statica, arrogante stupidità

La fine della fine inizia, se lo vuoi

Disegnando grandi battaglie sul muro

Tu dichiari le guerre così

Combattendole in modo più vile, puerile che mai

Pregherai, telephone, sostituto di che non so

L’amore per l’incomprensibile che hai

Inseguendo ombre vaganti sul muro

Hai trovato l’amico che vuoi

Ma parlandoci a lungo capisci l’affetto che fai

Mi dirai che liriche fragili scrive

L’uomo saggio chiamato Dalai

Tralasciando se vale la pena di crederti o no

Basterebbe cercar tra le righe

Di una storia che solo tu sai

La miscela piacere-dolore che poi mi darai

Ik zal deze indolente en apathische ziel genezen

Laat haar alleen de verdiensten die je kent

Ik zal de statische, arrogante domheid overwinnen

Het einde van het einde begint, als je dat wilt

Door grote veldslagen op de muur te tekenen

Zo verklaar je oorlogen

Ze bevechten op een gemene, kinderachtige manier dan ooit

Je zult bidden, telefoneren, vervanger waarvan ik het niet weet

Liefde voor het onbegrijpelijke dat je hebt

Op jacht naar verdwaalde schaduwen op de muur

Je hebt de vriend gevonden die je zoekt

Maar door lang met elkaar te praten, begrijp je de genegenheid die je maakt

Je zult me ​​vertellen welke fragiele teksten hij schrijft

De wijze man genaamd Dalai

Ongeacht of het de moeite waard is om het te geloven of niet

Het zou voldoende zijn om tussen de regels te zoeken

Van een verhaal dat alleen jij kent

Het genot-pijn mengsel dat je me dan geeft