Argini - Mina

Con una benda davanti agli occhi

Raccontami di quali guai

Starò con te fino all’infinito

Finché lo vorrai

Ma io nascosta in me sarò

Non mi riconoscerai

Fuoco che si spegne

Insolita che neanche immagini

Congelerò le lacrime

Con una benda davanti agli occhi

Io ti riconoscerei

Perché con te fino all’infinito

Ora me ne andrei

E se mi chiederai

Dov'è (dov'è?) l’uomo senza regole

Non so dirti niente

Risponderti sarà più facile (facile)

Se non cadranno lacrime

Lo faccio sempre

Così è da sempre

Le abitudini sono la paura di amare

Sono argini che noi vediamo sgretolare

Anima persa di questa notte

Quanto ancora viaggerai?

Sincronizzarmi in un’altra vita

È quello che vorrei

Ma io non so, non so, ha, non so (non so)

Di che pelle vestirò

Di che colore ho gli occhi

Oh no no no, non so (non so)

Se cadranno lacrime

Lo faccio sempre

Così è da sempre

Le abitudini sono la paura di amare

Quegli argini che noi vediamo sgretolare

Ora mi guardo da fuori

Vedo i miei movimenti

Sono sempre diversi

Ma sono sempre gli stessi

Yeah he, yeah he, yeah he, yeah he, oh

Con una benda davanti agli occhi

Met een blinddoek voor de ogen

Vertel me welke problemen?

Ik blijf bij je tot het oneindige

Zolang je het wilt

Maar ik zal in mij verborgen zijn

Je zult me ​​niet herkennen

Vuur dat uitgaat

Ongebruikelijk dat je niet eens weet

Ik zal de tranen bevriezen

Met een blinddoek voor de ogen

ik zou je herkennen

Want met jou tot in het oneindige

Nu zou ik gaan

En als je het mij vraagt

Waar is (waar is hij?) De man zonder regels

Ik kan je niets vertellen

U antwoorden zal gemakkelijker (gemakkelijker) zijn

Als er geen tranen zullen vallen

ik doe het altijd

Dit is altijd zo geweest

Gewoonten zijn de angst om lief te hebben

Het zijn banken die we zien afbrokkelen

Verloren ziel van deze nacht

Hoe lang ga je reizen?

Synchroniseer mezelf in een ander leven

Dat is wat ik wil

Maar ik weet het niet, ik weet het niet, ha, ik weet het niet (ik weet het niet)

Welke huid zal ik dragen

Welke kleur hebben mijn ogen

Oh nee nee nee, ik weet het niet (ik weet het niet)

Als tranen zullen vallen

ik doe het altijd

Dit is altijd zo geweest

Gewoonten zijn de angst om lief te hebben

Die banken die we zien afbrokkelen

Nu bekijk ik mezelf van buitenaf

Ik zie mijn bewegingen

Ze zijn altijd anders

Maar ze zijn altijd hetzelfde

Ja hij, ja hij, ja hij, ja hij, oh

Met een blinddoek voor de ogen