Lament - Midnattsol

As I stood in the shade there beside him

And as eyes turned to a paler shade of crimson

As I felt cold blood waves running down my spine

Then I knew he wouldn’t return

Maybe I should have known (better)

Some things we just have to bear

I thought I could — still can’t

I saw it all coming down

That’s what life’s all about

Experience the unknown

Now I know I’d rather not

(Sometimes) fear is our only foe

As I stood in the shade there beside them

And as eyes runed to a brighter shade of blue again

With a glimpse of an eye he did understand

Then he knew I wouldn’t return

That’s what life’s all about

Experience the unknown

Now I know I’d rather not

(Sometimes) fear is our only foe

Maybe I should have known (better)

Some things we just have to stand

I thought I could — still can’t

I saw them both die in vain

Terwijl ik daar naast hem in de schaduw stond

En terwijl de ogen veranderden in een lichtere tint karmozijnrood

Terwijl ik koudbloedige golven over mijn ruggengraat voelde stromen

Toen wist ik dat hij niet zou terugkeren

Misschien had ik (beter) moeten weten

Sommige dingen moeten we gewoon verdragen

Ik dacht dat ik het kon - ik kan het nog steeds niet

Ik zag het allemaal naar beneden komen

Dat is waar het in het leven om draait

Ervaar het onbekende

Nu weet ik dat ik dat liever niet heb

(Soms) is angst onze enige vijand

Terwijl ik daar naast hen in de schaduw stond

En terwijl de ogen weer naar een helderdere tint blauw gingen

Met een oogwenk begreep hij het wel

Toen wist hij dat ik niet zou terugkeren

Dat is waar het in het leven om draait

Ervaar het onbekende

Nu weet ik dat ik dat liever niet heb

(Soms) is angst onze enige vijand

Misschien had ik (beter) moeten weten

Sommige dingen moeten we gewoon doorstaan

Ik dacht dat ik het kon - ik kan het nog steeds niet

Ik zag ze allebei tevergeefs sterven