Ectoplasmi - MezzoSangue

Anche stanotte ho i tagli sulle nocche dell’anima

Ho fatto a botte coi fantasmi!

Spero che li plasmi una lacrima

Forse per fermarli dovrei aver dimenticato

Chi mi insegnava a non mollare e alla fine ha mollato

Sai, sono stanco ma non m’hanno fermato

Scappo nel futuro quando inciampo nel passato

Sempre io: il cazzo di bastardo distaccato

E grazie a Dio i vostri consigli di merda non m’hanno cambiato

Nato nel posto sbagliato

La felicità è un fantasma, ne senti il fiato ma non puoi toccarla

Bloccato tra i mediocri di 'sto posto

A cui non interessa il valore, interessa il costo

Mezzosangue è ghost-flow (Oh oh!)

Mai stato fortunato

Chiuso in queste gabbie, la svolta al filo spinato

Senza porta né fiato, circondato da ectoplasmi

Ma ormai non bastano le ombre per fermarmi!

Portami lontano dai fantasmi delle mie paure

Cucimi il coraggio sulla pelle nelle notti scure

Fogli bianchi e penne come armi (Armi!)

E ormai non bastano le ombre per fermarmi

Portami lontano dai fantasmi delle mie paure

Cucimi il coraggio sulla pelle nelle notti scure

Fogli bianchi e penne come armi (Armi!)

E ormai non bastano le ombre per fermarmi

I miei fantasmi sanno tutto di me

Sanno ogni passo che faccio

Per farli fuori ogni passo ne fanno tre

Sanno che è tutto quanto relativo

E che i miei passi non sono i passi degli altri

Sono calci ad un mondo che schifo

Sentirti vivo con i fantasmi attorno non è affatto facile

Come concederti di essere fragile

Chiediti perché non lascio entrare i sentimenti

Finché al posto della rosa in bocca

Ho il coltello tra i denti, baby!

E non posso lasciarlo e non m’accontento

Ed è per questo che ho chiuso ogni contatto con l’esterno

Non è che hanno vinto i guai è che m’hanno fatto freddo

Non è che non piango mai, è che le lacrime ghiacciano dentro

E ogni sera fotto gli ectoplasmi

Penne a sfera sopra A4 bianchi

Pagine di barre che se giri il foglio e guardi

Capirai che sono sbarre in cui rinchiudo i miei fantasmi

Portami lontano dai fantasmi delle mie paure

Cucimi il coraggio sulla pelle nelle notti scure

Fogli bianchi e penne come armi (Armi!)

E ormai non bastano le ombre per fermarmi

Portami lontano dai fantasmi delle mie paure

Cucimi il coraggio sulla pelle nelle notti scure

Fogli bianchi e penne come armi (Armi!)

E ormai non bastano le ombre per fermarmi

Zelfs vanavond heb ik de snijwonden op de knokkels van mijn ziel

Ik kreeg ruzie met geesten!

Ik hoop dat een traan hen vormt

Misschien had ik het moeten vergeten om ze te stoppen

Die me leerde om niet op te geven en uiteindelijk opgaf

Weet je, ik ben moe, maar ze hielden me niet tegen

Ik ren weg naar de toekomst als ik struikel in het verleden

Altijd ik: de verdomde vrijstaande klootzak

En godzijdank heeft je stomme advies me niet veranderd

Geboren op de verkeerde plaats

Geluk is een geest, je voelt zijn adem maar je kunt hem niet aanraken

Vast in het middelmatige van deze plek?

Ze geven niet om de waarde, ze geven om de kosten

Halfbloed is spookstroom (Oh oh!)

Nooit geluk gehad

Gesloten in deze kooien, de beurt aan het prikkeldraad

Zonder deur of adem, omgeven door ectoplasma's

Maar nu zijn de schaduwen niet genoeg om me te stoppen!

Neem me weg van de geesten van mijn angsten

Naai moed op mijn huid tijdens donkere nachten

Blanco vellen en pennen als wapens (wapens!)

En nu zijn de schaduwen niet genoeg om me te stoppen

Neem me weg van de geesten van mijn angsten

Naai moed op mijn huid tijdens donkere nachten

Blanco vellen en pennen als wapens (wapens!)

En nu zijn de schaduwen niet genoeg om me te stoppen

Mijn geesten weten alles over mij

Ze kennen elke stap die ik zet

Om ze eruit te halen, duurt elke stap drie

Ze weten dat het allemaal relatief is

En dat mijn stappen niet de stappen van anderen zijn

Ik schop tegen een wereld die klote is

Je levend voelen met de geesten om je heen is helemaal niet gemakkelijk

Hoe je jezelf toestaat kwetsbaar te zijn?

Vraag jezelf af waarom ik geen gevoelens binnenlaat

Zolang in plaats van de roos in de mond

Ik heb het mes tussen mijn tanden, schat!

En ik kan hem niet verlaten en ik ben niet tevreden

En daarom heb ik alle contact met de buitenwereld gesloten

Het is niet dat de problemen hebben gewonnen, het is dat het me koud heeft gemaakt

Het is niet dat ik nooit huil, het is dat de tranen van binnen bevriezen

En elke nacht neuk ik ectoplasma's

Balpennen over wit A4

Pagina's van balken die als je het papier omdraait en kijkt

Je zult begrijpen dat het bars zijn waarin ik mijn geesten opsluit

Neem me weg van de geesten van mijn angsten

Naai moed op mijn huid tijdens donkere nachten

Blanco vellen en pennen als wapens (wapens!)

En nu zijn de schaduwen niet genoeg om me te stoppen

Neem me weg van de geesten van mijn angsten

Naai moed op mijn huid tijdens donkere nachten

Blanco vellen en pennen als wapens (wapens!)

En nu zijn de schaduwen niet genoeg om me te stoppen