São Jorge - Metá Metá

Guerreio é no lombo do meu cavalo

Bala vem mas eu não caio, armadura é a proteção

Avanço sob a noite iluminado, luto sem pestanejar

Derrubo sem me esforçar, a guarnição

A guimba e a fumaça do meu cigarro

Cega o olho do soldado que pensou em me ferir

Com um sorriso derrubo uma tropa inteira

Mesmo que na dianteira sombra venha me seguir

O gole da cachaça esguicho no ar

Chorando na labuta ouço a corrente se quebrar

E o golpe do destino esse eu sinto mas não caio

Guerreio é no lombo do meu cavalo

Warrior zit op de rug van mijn paard

Kogel komt maar ik val niet, harnas is bescherming

Ik ga verder onder de verlichte nacht, ik vecht zonder te knipperen

Ik val zonder moeite, het garnizoen

De kont en de rook van mijn sigaret

Verblindt het oog van de soldaat die eraan dacht me pijn te doen

Met een glimlach haal ik een hele troep neer

Zelfs als de voorste schaduw komt, volg mij

Het slokje cachaça spuit in de lucht

Huilend in het zwoegen hoor ik de ketting breken

Het is de slag van het lot die ik voel, maar ik val niet

Warrior zit op de rug van mijn paard