Undeniable - Mat Kearney

It’s undeniable how brilliant you are

In an unreliable world you shine like a star

It’s unforgettable now that we’ve come this far

It’s unmistakable that you’re undeniable

February 5th, Friday morning, purple dawn

Broke a yawn, as I stepped through the fog, like I stepped to a song

A moment like a poem, you wish you could hold it

I shut my eyes like it’s frozen, it’s gone when I open

It slipped past the clouds right there where it lingered

Like your band and a girl could slip through your fingers

My feet hit the ground like a beat for the lonely

On a path beaten down by the crowds in the morning

If only I could touch past the phony

If only they were there now to hold me

As the questions keep droning

You’re the only one who stuck it out last night

The only other one who caught the other line

You’re the only one when this world collides

The one that I can’t deny

It’s undeniable how brilliant you are

In an unreliable world you shine like a star

It’s unforgettable now that we’ve come this far

It’s unmistakable that you’re undeniable

It’s my last year here

My first class moved to portable 'A'

Under construction since summer

And it’s cold today

I can see my breath, and what’s left of the west parking lot

And all the spaces that we fought

And it all seems forgotten, left in the bottom

In past piles of rubble, in puddles of rain water

That hurt last night when I left like that

When I won’t come back

Speaking my peace to the past

I can’t help but wonder.

who is this wind at my back

A whisper to walk on, come on from all that

You’re the only one who stuck it out last night

The only other one who caught the other line

You’re the only one when this world collides

The one that I can’t deny

It’s undeniable how brilliant you are

In an unreliable world you shine like a star

It’s unforgettable now that we’ve come this far

It’s unmistakable that you’re undeniable

How am I gonna take it away in this winter wind

You found me on a summer breeze

How am I gonna run away when the autumn breaks

Now that you found me in the spring

Come on and sing it out

It’s undeniable how brilliant you are

In an unreliable world you shine like a star

It’s unforgettable now that we’ve come this far

It’s unmistakable that you’re undeniable

It’s undeniable how brilliant you are

In an unreliable world you shine like a star

It’s unforgettable now that we’ve come this far

It’s unmistakable that you’re undeniable

Het valt niet te ontkennen hoe briljant je bent

In een onbetrouwbare wereld straal jij als een ster

Het is onvergetelijk nu we zo ver zijn gekomen

Het is onmiskenbaar dat je onmiskenbaar bent

5 februari, vrijdagochtend, paarse dageraad

Brak een geeuw, terwijl ik door de mist stapte, alsof ik op een lied stapte

Een moment als een gedicht, je zou willen dat je het kon vasthouden

Ik sluit mijn ogen alsof het bevroren is, het is weg als ik het open

Het glipte langs de wolken precies daar waar het bleef hangen

Alsof je band en een meisje door je vingers kunnen glippen

Mijn voeten raken de grond als een beat voor de eenzamen

Op een pad dat 's ochtends door de menigte wordt geslagen

Kon ik maar voorbij de nep tikken

Waren ze er nu maar om me vast te houden

Terwijl de vragen blijven gonzen

Jij bent de enige die het gisteravond volhield

De enige andere die de andere lijn ving

Jij bent de enige wanneer deze wereld instort

Degene die ik niet kan ontkennen

Het valt niet te ontkennen hoe briljant je bent

In een onbetrouwbare wereld straal jij als een ster

Het is onvergetelijk nu we zo ver zijn gekomen

Het is onmiskenbaar dat je onmiskenbaar bent

Het is mijn laatste jaar hier

Mijn eerste klas is verhuisd naar draagbare 'A'

In aanbouw sinds de zomer

En het is koud vandaag

Ik kan mijn adem zien en wat er nog over is van de westelijke parkeerplaats

En alle ruimtes waar we tegen vochten

En het lijkt allemaal vergeten, onderaan achtergelaten

In eerdere puinhopen, in plassen regenwater

Dat deed gisteravond pijn toen ik zo wegging

Wanneer ik niet terugkom

Mijn vrede spreken tot het verleden

Ik kan het niet helpen, maar vraag me af.

wie is deze wind in mijn rug?

Een fluistering om op te lopen, kom op met dat alles

Jij bent de enige die het gisteravond volhield

De enige andere die de andere lijn ving

Jij bent de enige wanneer deze wereld instort

Degene die ik niet kan ontkennen

Het valt niet te ontkennen hoe briljant je bent

In een onbetrouwbare wereld straal jij als een ster

Het is onvergetelijk nu we zo ver zijn gekomen

Het is onmiskenbaar dat je onmiskenbaar bent

Hoe krijg ik het weg in deze winterwind?

Je vond me op een zomerbriesje

Hoe ga ik weglopen als de herfst aanbreekt?

Nu je me in de lente hebt gevonden

Kom op en zing het uit

Het valt niet te ontkennen hoe briljant je bent

In een onbetrouwbare wereld straal jij als een ster

Het is onvergetelijk nu we zo ver zijn gekomen

Het is onmiskenbaar dat je onmiskenbaar bent

Het valt niet te ontkennen hoe briljant je bent

In een onbetrouwbare wereld straal jij als een ster

Het is onvergetelijk nu we zo ver zijn gekomen

Het is onmiskenbaar dat je onmiskenbaar bent