Forgiveness - Luka Bloom

Walking, wounded children lined the roads about the town

Aging little faces full of need

Who never should have suffered from this hunger

There’s a better world to go to, I believed

Before our journey to Canada

My love and I were married in the town

One day of freedom from the anguish

We sang and danced with friends from all around

A stor mo chroi

I’ll always love you

On an overcrowded ship we crossed the ocean

Many found their graveyard in that sea

Those who set their dreams on a life in Canada

Surrendered to the fate that was to be

Finally my true love’s heart was broken

In a fever she’d in Canada she died

Though I will assist my fellow countrymen

There is nothing only emptiness inside

A stor mo chroi

I’ll always love you

All my fear of dying dissipated

Now I’m simply waiting for the end

Before I’m laid to rest in Canada

I’ll bring some comfort to my Irish friends

Talk to them of better days behind us

Before a brute for power put us down

I’ll sing until the reaper comes to take me

To the love that lies waiting in the ground

A stor mo chroi

I’ll always love you

I open up my eyes

To the sunlight shining new

And in the dream that takes me back

A single word rings through

My memories awaken

To the horrors come to pass

One word in the morning light

Brings freedom home at last

Forgiveness…

For the ancient wounds still hurting

For the wrongs I’ve never known

For all the children left to die

Near fields where corn was grown

Like the ones who braved the ocean

In the fever sheds to burn

Let all the hatred leave these shores now

Never to return

Forgiveness…

Lopende, gewonde kinderen stonden langs de wegen in de stad

Ouder wordende gezichtjes vol nood

Wie had nooit van deze honger mogen lijden

Er is een betere wereld om naar toe te gaan, geloofde ik

Voor onze reis naar Canada

Mijn liefde en ik zijn getrouwd in de stad

Een dag van bevrijding van de angst

We hebben gezongen en gedanst met vrienden van over de hele wereld

Een stor mo chroi

Ik zal altijd van je houden

Op een overvol schip staken we de oceaan over

Velen vonden hun kerkhof in die zee

Degenen die hun dromen hebben gevestigd op een leven in Canada

Overgegeven aan het lot dat zou komen

Eindelijk was het hart van mijn ware liefde gebroken

In een koorts die ze in Canada had, stierf ze

Hoewel ik mijn landgenoten zal helpen

Er is niets alleen maar leegte van binnen

Een stor mo chroi

Ik zal altijd van je houden

Al mijn angst om te sterven verdween

Nu wacht ik gewoon op het einde

Voordat ik te ruste ga in Canada

Ik zal mijn Ierse vrienden wat troost bieden

Praat met hen over betere dagen achter ons

Voordat een bruut voor macht ons neerzet

Ik zal zingen tot de maaier me komt halen

Aan de liefde die in de grond ligt te wachten

Een stor mo chroi

Ik zal altijd van je houden

Ik open mijn ogen

Naar het zonlicht dat nieuw schijnt

En in de droom die me terugvoert

Een enkel woord klinkt door

Mijn herinneringen worden wakker

Om de verschrikkingen te laten gebeuren

Eén woord in het ochtendlicht

Brengt eindelijk vrijheid in huis

Vergiffenis…

Voor de oude wonden die nog steeds pijn doen

Voor de fouten die ik nooit heb gekend

Voor alle kinderen die nog moeten sterven

In de buurt van velden waar maïs werd verbouwd

Zoals degenen die de oceaan trotseerden

In de koorts schuurt om te branden

Laat alle haat deze kusten nu verlaten

Nooit meer terugkeren

Vergiffenis…