Pushed & Pulled - Lucy Schwartz

Sound the bells in the town, for the soldiers have come back around

Just to find that there’s nothing left

And the girl in the dress wears her hair in a permanent mess

So that no one can see her eyes wet

She had waited for months, 'til she falsely heard that her soldier was crushed

And her world came crashing down

But he was still on the battlefield, trying to pretend that it wasn’t real

And holding a picture of her as men fell to the ground

Sinking hands on the gun, and she’s the only one

Who can save him today

But they’re pushed and pulled apart, at the seams of worn hearts

Thrown into the dark of the night, to join in the fight

So he’s feeling her heart, and it takes him right back to the start

Like a bottled letter out to sea

And the fog seems to rise, for all he can see is Lillian’s eyes

On a bright September’s day

He laid down to rest his bones, and when he awoke, all the bullets had blown

And the bodies;

oh the bodies fell still

Now he saw the only way: walk through the valley all night and all day

Hoping to follow his feet back to her

Sinking hands on the gun, and she’s the only one

Who can save him today

But they’re pushed and pulled apart, at the seams of worn hearts

Thrown into the dark of the night, to join in the fight

(Johnny walk a little bit faster

Get back to the woman you love)

But they’re pushed and pulled apart, at the seams of worn hearts

Thrown into the dark of the night, to join in the fight

(Johnny walk a little bit faster

Get back to the woman you love)

But they’re pushed and pulled apart, at the seams of worn hearts

Thrown into the dark of the night, to join in the fight

(Johnny walk a little bit faster

Get back to the woman you love)

Pushed and pulled apart

Pushed and pulled apart

(Johnny walk a little bit faster

Get back to the woman you love)

Pushed and pulled apart

Luid de klokken in de stad, want de soldaten zijn teruggekomen

Gewoon om te ontdekken dat er niets meer over is

En het meisje in de jurk draagt ​​haar haar permanent in de war

Zodat niemand haar natte ogen kan zien

Ze had maanden gewacht, totdat ze ten onrechte hoorde dat haar soldaat verpletterd was...

En haar wereld stortte in

Maar hij was nog steeds op het slagveld en probeerde te doen alsof het niet echt was

En met een foto van haar terwijl mannen op de grond vielen

Handen op het pistool laten zakken, en zij is de enige

Wie kan hem vandaag redden

Maar ze worden uit elkaar geduwd en uit elkaar getrokken, naar de naden van versleten harten

In het donker van de nacht gegooid, om mee te vechten

Dus hij voelt haar hart, en het brengt hem terug naar het begin

Als een brief uit een fles naar de zee

En de mist lijkt op te trekken, want alles wat hij kan zien zijn Lillian's ogen

Op een heldere septemberdag

Hij ging liggen om zijn botten te laten rusten, en toen hij wakker werd, waren alle kogels geblazen

En de lichamen;

oh de lichamen vielen stil

Nu zag hij de enige manier: de hele nacht en de hele dag door de vallei lopen

In de hoop zijn voeten naar haar terug te volgen

Handen op het pistool laten zakken, en zij is de enige

Wie kan hem vandaag redden

Maar ze worden uit elkaar geduwd en uit elkaar getrokken, naar de naden van versleten harten

In het donker van de nacht gegooid, om mee te vechten

(Johnny loopt een beetje sneller)

Ga terug naar de vrouw van wie je houdt)

Maar ze worden uit elkaar geduwd en uit elkaar getrokken, naar de naden van versleten harten

In het donker van de nacht gegooid, om mee te vechten

(Johnny loopt een beetje sneller)

Ga terug naar de vrouw van wie je houdt)

Maar ze worden uit elkaar geduwd en uit elkaar getrokken, naar de naden van versleten harten

In het donker van de nacht gegooid, om mee te vechten

(Johnny loopt een beetje sneller)

Ga terug naar de vrouw van wie je houdt)

Geduwd en uit elkaar getrokken

Geduwd en uit elkaar getrokken

(Johnny loopt een beetje sneller)

Ga terug naar de vrouw van wie je houdt)

Geduwd en uit elkaar getrokken