Upon Hilly Fields - Lucky Soul

Ride a blue eyed horse far away from home, far away from fear into the fields I

go

I took the road less run, took a lover on a long, cold lonely night and now

sorrow, sorrow wears me like a badge

But my heart was yours to steal, as long as the grass grows

Upon hilly fields, where you took my arms

And taught them how to feel

How I loved you

Put my faith in words, bet my life on harmony and when the bubble burst I felt

the pain wash over me

See how the branches bow, a sad reflection of a love that weighed too much and

toppled

Strangled by its wanderlust

But my heart was yours to steal, as long as the shadows

Upon hilly fields, where you took my arms

And taught them how to feel

How I loved you

Sunset and fields turn sepia, dusk settling deep in your arms, how could I come

to any harm?

But my heart crushed beneath your heel, and scattered like ashes Upon hilly

fields, where you took my heart

Ain’t made of steel

It cracks when the sun falls upon hilly fields

But if you asked me now if I would do it all again, how I’d love to

Berijd een paard met blauwe ogen ver weg van huis, ver weg van angst de velden in I

Gaan

Ik nam de weg minder rennen, nam een ​​minnaar op een lange, koude eenzame nacht en nu

verdriet, verdriet draagt ​​me als een badge

Maar mijn hart was van jou om te stelen, zolang het gras maar groeit

Op heuvelachtige velden, waar je mijn armen nam

En leerde ze hoe ze zich moesten voelen

Hoe ik van je hield

Zet mijn geloof in woorden, wed mijn leven op harmonie en toen de zeepbel barstte voelde ik

de pijn spoelt over me heen

Zie hoe de takken buigen, een trieste weerspiegeling van een liefde die te veel woog en

omvergeworpen

Gewurgd door zijn reislust

Maar mijn hart was van jou om te stelen, zolang de schaduwen

Op heuvelachtige velden, waar je mijn armen nam

En leerde ze hoe ze zich moesten voelen

Hoe ik van je hield

Zonsondergang en velden worden sepia, de schemering zakt diep in je armen, hoe kon ik komen

schade toebrengen?

Maar mijn hart verpletterd onder je hiel, en verstrooid als as op heuvelachtig

velden, waar je mijn hart mee naartoe nam

Is niet gemaakt van staal

Het barst als de zon op heuvelachtige velden valt

Maar als je me nu zou vragen of ik het allemaal nog een keer zou doen, wat zou ik dat graag doen?